De laatste tijd merk ik dat ik mijn prioriteiten overhoop heb gehaald en orde heb kunnen creëren in alle chaos. Alle aspecten van mijn leven zijn even grondig geanalyseerd door yours truly en daarbij heb ik passende en realistische doelstellingen kunnen plaatsen.
Trés SMART allemaal. Prioriteiten betreft vrienden, gezin/familie, liefde, mannen en financiën zijn geheel veranderd: ik probeer zo veel mogelijk tijd vrij te maken om leuke dingen met vrienden te doen, en dat lukt me aardig moet ik zeggen!
Ik probeer de band met mama, papa en broerlief weer te herstellen na mijn hectische puberende jaren..wat al helemaal goed lijkt te gaan! Wederzijds begrip was nog nooit zo duidelijk!
Betreft de liefde sta ik op steevast op numero uno, maar hij is altijd welkom. Ook hier zijn alle prioriteiten om. Waar ik eerst om zelfvertrouwen vroeg, vraag ik nu om zelfbewustzijn. Waar ik eerst om heetheid vroeg, vraag ik nu om charisma. Waar ik eerst om attitude vroeg vraag ik nu om kindness. Zachtaardigheid is het sleutelwoord. Een echte man is niet bang om zijn verdediging naar beneden te halen en simpelweg lief te zijn. Geen dubbele betekenis bij opmerkingen en geen raadsels. Neukertje of geen neukertje, soulmate of niet. Een mooi gezichtje is mooi meegenomen, maar inhoud maakt de deal. Inhoud.
Ik heb mijn hele gedachtegang aangepast. Ik ging van liking mannen met serieus (onterecht) aanwezige zelfvertrouwen naar mannen die met beide benen op de grond staan. Heel vervelend dat juist die mannen gaan voor vrouwen die met beide benen op de grond staan en dan val ik net even buiten de boot.
Ik zweef ergens tussen hemel en aard waar ik mijn eigen kleine universum heb ingericht. Moet ik dan toch met beide benen terug naar aard komen of kan ik één been rustig rond laten zweven? In plaats van twee voetafdrukken, één voetafdruk achterlaten? Een uniek nalatenschap van mij aan deze wereld. Een stukje Alysia. Een stukje van mij persoonlijkheid, van mijn hart, van mijn ziel en gedachten. Helaas kan ik de laatste tijd niet meer herinneren wat mijn gedachten zijn, beter gezegd: ik kan mij niet eens herinneren wat er afgelopen vrijdag is gebeurd. Een stukje van mijn ziel is gebroken. Dat kleine stukje wat mij defineert als persoon. Ja. Ik heb mijn prioriteiten omgegooid in de hoop dat dit als lijm voor de breuk kan dienen. Ergens doet dit het ook wel, maar ik doe mezelf te kort. Nog nooit is het glas bij mij zo vol geweest en nooit eerder heb ik zo graag iets willen breken. Het gaat allemaal zo goed, zo consistent. Zo niet ik. Met grote ogen staar ik naar een halfvol glas met een grote lach met in mijn achterhoofd een klok die aftelt. Aftelt naar het punt dat het allemaal weer weg is. Gek genoeg lijkt dat punt nog niet te komen.
Daarentegen is mijn eigen kookpunt op één front zeker al bereikt. Sinds begin maart werk ik 25 uur per week voor een klein bedrijf. Het is zeker niet mijn droombaan, maar het is wel 1 van de langste banen die ik ooit heb gehad (en dat zijn er veel). Ik kan nog niet op een spenderings tour gaan, maar ach, na drie jaar ziet mijn banksaldo alsnog even de positieve kant van het (bank)leven.
Kookpunt? Recentelijk betrap ik mijzelf steeds meer op suïcidale gedachtes enkel om onder werk uit te komen. De meeste recente gedachte betreft nasi met sate welk al een week in de koeling staat en niet meer zo fris ruikt. Enige gedachte die door mijn hoofd flitst: misschien krijg ik voedsel-vergiftiging en hoef ik morgen niet naar werk... En neem het van mij aan: op het moment dat het ziekenhuis aantrekkelijker klinkt dan kantoor is je kookpunt wel bereikt.
Uiterst curieus..op het moment dat alles in je voordeel begint te werken word het allemaal een sleur. Toen mijn bank rekening aangaf: debet 2500 euro, ik nooit naar school ging, mijn rekeningen niet kon betalen, verslaafd was aan oreo's en blaasontstekingen bij de vleet had was mijn leven meer eigen.
Meer ik.
Nu schrikt het me af. Ik ben voor het eerst in 21 jaar enigszins verantwoordelijk bezig en it makes me want to shit my pants! Ik plan, ik werk, ik leef, ik geniet, ik drink zoveel dat weekenden een big blurr zijn en allemaal omdat het KAN.
Realiteit is:
- dat ik niet van plannen houd, ik vind het iets voor mensen die bang zijn om de regie over hun leven te verliezen
- dat werken op een kantoor voor mij het equivalent is van mezelf opsluiten in een kamertje met speakers waaruit luid galmt "ik ben verliefd, sjaleliesjalela" van cynische Sieneke,
- dat alcohol het slechtste in mij naar boven haalt en ik het dus beter kan laten staan
- dat elke door-de-weekse dag opstaan om 8 uur in de ochtend om mezelf vervolgens redenen aan te praten waarom ik MOET werken simpelweg tegen mijn principes indruist.
Dus pak ik het ietswat anders aan. Een kleine stap voor nu, maar ik hoop natuurlijk dat het mij veel verder brengt, ik ga met de wind mee. Ik zal mijn dromen achterna gaan want niet alles komt aanwaaien.De vertederende hand van het leven heeft misschien dan toch een aai over mijn leven gegeven en mij rustig doen ontwaken. Ik sta positief in het leven en sta mijn vrouwtje. Nog even door de zure appel heen bijten, en het paradijs zal in het verschiet liggen.
Bienvenue L'Anvers!
maandag 31 mei 2010
vrijdag 9 april 2010
"Dagboek van een Polygamist"
Om even voorop te stellen: "Ik ben er niet trots op."
Waarom? Vraagt hij me.
Zo graag wil ik je vraag beantwoorden maar ook voor mij is het antwoord buiten bereik.
Mijn hart is vreemd terrein voor mijn gedachten, voor mijn geweten. Mijn lichaam is een tempel beroofd van haar meest kostbare bezit: reden. Mijn geweten is zelden aanwezig en mijn lichaam doet wat het niet laten kan. Mijn hart laat zich meevoeren met elke golf die het waard lijkt om op mee te worden gevoerd..
De golven veranderen en toch blijf ik hetzelfde
Niet nadenkend over de consequenties van mijn handelen...doe ik wat ik wil, wanneer ik het wil.
Voor mij besta jij niet op zo'n moment. Op zo'n moment is het me, myself en hij
Hoe dit is gekomen zou ik niet weten, het is een honger welk ontvankelijk is voor elke vorm van voedsel en mijn lichaam stoot elke soort dan ook zo snel mogelijk weer af
Het is een obsessie, een verslaving, een slachtoffer van liefde en aandacht
Een probleem, een negativiteit welk ik kwijt moet zien te raken
Maar tegelijkertijd hou ik van mijn obsessie voor liefde en aandacht...het draait niet om seks bij mij. Het komt zeer zelden voor dat dit gebeurt, dus ik ben inderdaad een liefdesjunk, een aandachtsjunk en geen seksjunk, ofwel een nymfo. Ik ben verliefd op het gevoel van die lieve eerste lach, het eerste oogcontact en die eerste aanraking compleet met kriebels in het diepste van mijn buik.
"Waarom?" vraagt hij. Waarom niet? Denk ik zonder het daadwerkelijk hardop uit te spreken. Mijn verslaving staat los van mijn gevoelens voor mannen, of hij die ik mijn man noem. Het is geen geheim dat ik van aandacht houd en dat mijn hart een groot veldslag is. Dat weten zij vanaf het eerste moment. Nogmaals: ik ben er niet trots op, maar tegelijkertijd weet je wat je kunt verwachten van iemand als ik. Ik ga meer dan 100% voor iemand, wanneer je niet eens je break even point haalt moet je je blik op de huidige zaken aanpassen en misschien verandereren van leverancier. Jezelf meer dan honderd procent geven is meer dan genoeg, ervoor vechten: natuurlijk! Maar genoeg is genoeg. Aandacht moet vrijwillig worden gegeven, niet op commando.
De volgende keer ga ik het anders doen. You reap what you sow.
Ook moet er worden toegegeven dat wat ik vraag hetzelfde is als wat ik geef.
Het moment dat ik niet meer ontvang wat ik geef is cruciaal, gebeurt dit vaker dan eens dan is het bepalend. Geloof me wanneer ik zeg dat ik er niet naar op zoek ga. Het vind mij op de één of andere manier. Ja, vaak denk ik niet na, en ja, vaak kijk ik maar wat er gebeurt zonder aan anderen te denken.
Ik ben geen polygamist op vrijwillig basis, het is geen levensstijl de ik mijzelf heb aangemeten, het is een vloek en ik ben het noodlottige slachtoffer. Mijn dorst naar dat verliefde gevoel is groter dan mijn honger naar hem...tenminste, op dat moment. Wat er ook wordt gezegd;op die momenten denk je niet aan de ander(en). In dat noodlotige moment waarin de polygamist in mij naar boven komt is het again me, myself en hij, niet jij.
Je kunt het zien als een zwakte, zo kijk ik er althans wel tegenaan. Mijn zwakte, mijn zwakte omdat ik het niet onder controle heb. Want als ik val op iemand, val ik hard, en wanneer ik val, gebruik ik iemand om mijn val te breken. Ik doe het nooit met opzet; sommige mannen zijn simpelweg te makkelijk om als val te gebruiken. Voor dit soort mannen voel ik dus niets hé..dat je het weet. Het "beoefenen" van polygamie gaat trouwens vanzelf wanneer je man/vriend de simple things compleet vergeet. Ik bedoel, I like them boys with swag, style and attitude, maar ze moeten ook weten how they should treat a lady, en dan bedoel ik niet op afwisselende basis. Continuïteit is toch echt het sleutelwoord. De ontbrekende stukken die jij niet vult, vult een ander wel. Trés annuyeux. Deze manier van denken is fouter dan wat dan ook. Affaires zijn uit den boze in mijn perfecte wereld, helaas is de mens verre van flawless. Het valt niet mooier te verwoorden dan de werkelijkheid. Het is zoals het is. Liefde in mijn leven is er genoeg. Familie en vrienden waar ik niet zonder zou kunnen en waar ik gelukkig ook nooit zonder hoef te zijn. De grote boze wereld was nog nooit eerder zo sereen, puur en vol begrip. Meer liefde dan dat ik mij ooit voor zou kunnen stellen...genoeg liefde.
Op dit moment is de oceaan waarin ik mij bevind kalm, mijn hoofd leeg, mijn hart is vol met liefde en ik dobber rustig rond. Wachtend op die ene golf die het waard is om op te worden meegevoerd.
Waarom? Vraagt hij me.
Zo graag wil ik je vraag beantwoorden maar ook voor mij is het antwoord buiten bereik.
Mijn hart is vreemd terrein voor mijn gedachten, voor mijn geweten. Mijn lichaam is een tempel beroofd van haar meest kostbare bezit: reden. Mijn geweten is zelden aanwezig en mijn lichaam doet wat het niet laten kan. Mijn hart laat zich meevoeren met elke golf die het waard lijkt om op mee te worden gevoerd..
De golven veranderen en toch blijf ik hetzelfde
Niet nadenkend over de consequenties van mijn handelen...doe ik wat ik wil, wanneer ik het wil.
Voor mij besta jij niet op zo'n moment. Op zo'n moment is het me, myself en hij
Hoe dit is gekomen zou ik niet weten, het is een honger welk ontvankelijk is voor elke vorm van voedsel en mijn lichaam stoot elke soort dan ook zo snel mogelijk weer af
Het is een obsessie, een verslaving, een slachtoffer van liefde en aandacht
Een probleem, een negativiteit welk ik kwijt moet zien te raken
Maar tegelijkertijd hou ik van mijn obsessie voor liefde en aandacht...het draait niet om seks bij mij. Het komt zeer zelden voor dat dit gebeurt, dus ik ben inderdaad een liefdesjunk, een aandachtsjunk en geen seksjunk, ofwel een nymfo. Ik ben verliefd op het gevoel van die lieve eerste lach, het eerste oogcontact en die eerste aanraking compleet met kriebels in het diepste van mijn buik.
"Waarom?" vraagt hij. Waarom niet? Denk ik zonder het daadwerkelijk hardop uit te spreken. Mijn verslaving staat los van mijn gevoelens voor mannen, of hij die ik mijn man noem. Het is geen geheim dat ik van aandacht houd en dat mijn hart een groot veldslag is. Dat weten zij vanaf het eerste moment. Nogmaals: ik ben er niet trots op, maar tegelijkertijd weet je wat je kunt verwachten van iemand als ik. Ik ga meer dan 100% voor iemand, wanneer je niet eens je break even point haalt moet je je blik op de huidige zaken aanpassen en misschien verandereren van leverancier. Jezelf meer dan honderd procent geven is meer dan genoeg, ervoor vechten: natuurlijk! Maar genoeg is genoeg. Aandacht moet vrijwillig worden gegeven, niet op commando.
De volgende keer ga ik het anders doen. You reap what you sow.
Ook moet er worden toegegeven dat wat ik vraag hetzelfde is als wat ik geef.
Het moment dat ik niet meer ontvang wat ik geef is cruciaal, gebeurt dit vaker dan eens dan is het bepalend. Geloof me wanneer ik zeg dat ik er niet naar op zoek ga. Het vind mij op de één of andere manier. Ja, vaak denk ik niet na, en ja, vaak kijk ik maar wat er gebeurt zonder aan anderen te denken.
Ik ben geen polygamist op vrijwillig basis, het is geen levensstijl de ik mijzelf heb aangemeten, het is een vloek en ik ben het noodlottige slachtoffer. Mijn dorst naar dat verliefde gevoel is groter dan mijn honger naar hem...tenminste, op dat moment. Wat er ook wordt gezegd;op die momenten denk je niet aan de ander(en). In dat noodlotige moment waarin de polygamist in mij naar boven komt is het again me, myself en hij, niet jij.
Je kunt het zien als een zwakte, zo kijk ik er althans wel tegenaan. Mijn zwakte, mijn zwakte omdat ik het niet onder controle heb. Want als ik val op iemand, val ik hard, en wanneer ik val, gebruik ik iemand om mijn val te breken. Ik doe het nooit met opzet; sommige mannen zijn simpelweg te makkelijk om als val te gebruiken. Voor dit soort mannen voel ik dus niets hé..dat je het weet. Het "beoefenen" van polygamie gaat trouwens vanzelf wanneer je man/vriend de simple things compleet vergeet. Ik bedoel, I like them boys with swag, style and attitude, maar ze moeten ook weten how they should treat a lady, en dan bedoel ik niet op afwisselende basis. Continuïteit is toch echt het sleutelwoord. De ontbrekende stukken die jij niet vult, vult een ander wel. Trés annuyeux. Deze manier van denken is fouter dan wat dan ook. Affaires zijn uit den boze in mijn perfecte wereld, helaas is de mens verre van flawless. Het valt niet mooier te verwoorden dan de werkelijkheid. Het is zoals het is. Liefde in mijn leven is er genoeg. Familie en vrienden waar ik niet zonder zou kunnen en waar ik gelukkig ook nooit zonder hoef te zijn. De grote boze wereld was nog nooit eerder zo sereen, puur en vol begrip. Meer liefde dan dat ik mij ooit voor zou kunnen stellen...genoeg liefde.
Op dit moment is de oceaan waarin ik mij bevind kalm, mijn hoofd leeg, mijn hart is vol met liefde en ik dobber rustig rond. Wachtend op die ene golf die het waard is om op te worden meegevoerd.
zaterdag 3 april 2010
Past. Present. Future.
You say all the things you don't mean to say, yet the words role of your tongue without the slightest effort. You do all the things you don't mean to do, yet you act as if there is no yesterday, no tomorrow and you disrespect the present.
The moment of here and now; the moment where "later" begins. The foundation of the future.
Reset your mind and heart. Now you're blank.
An empty piece of paper longing for the ink of life, an empty shell waiting to be filled with new life. A new you. The fresh start many people hope for, the second chance which many people never had and the life so many people pray for. Go through life embracing both future and past, though never let them determine the present; the past is history and the future is never guaranteed. Look ahead, and you will see your future smiling at you, look behind and your past is smiling at you, look within yourself and you will see that both past and future are insignificant. The past is not always what you want for it to be, and the future might not be. So change. Change.
Remember;
You are unwritten, undefined and unspoken until you write and define your own life with your own words. Say it out loud, scream from the top of your lungs and stick to what you believe.
Wisdom and knowledge are what you make of them, use them wisely and you will never feel unhappy, unappreciated and unwanted.
You are your own person and nobody else. Do not question the decisions you make; doubt is an unlabeled weakness which plays games with your mind and heart.
Go through life saying just the things you mean to say. Go through life doing just the things you want to do. But never let your conscious hold you down. Chances are there for the taking, just make sure that you take only the risks your body and spirit can handle. The human body and mind aren't machines with on- and off-buttons.
My mind is wonderful, it takes me to places and thoughts which seem almost impossible to exist. However, I let my it take my spirit to those places and let my heart get captured by its beauty and pureness. There is no such thing as impossible when you open your heart and soul for the magic of imagination and strength of the human mind.
I remember looking at life with a smile, I remember thinking about the future filled with positive anticipation.
I remember everytime I had invisioned another future with another person, another you, another me. Another tomorrow.
I am an addict. I am an addict of logic but a sucker for love. Love isn't logic, love does not require a SWOT-analysis, love does not require an explanation. Love requires two people with the same lust and love for life as for each other. It is true what they say: "what doesn't kill you only makes you stronger."
Let you mind go blank. For just this once. Think about nothing. What is the first thing that comes to mind? Start there. Change. Take back the control of your life. Physically, I have stopped growing. Mentally, the growing pains are continuously present. I embrace this. Mental growth and physical stimulation. The ultimate quest. The search for me, myself and love.
The moment of here and now; the moment where "later" begins. The foundation of the future.
Reset your mind and heart. Now you're blank.
An empty piece of paper longing for the ink of life, an empty shell waiting to be filled with new life. A new you. The fresh start many people hope for, the second chance which many people never had and the life so many people pray for. Go through life embracing both future and past, though never let them determine the present; the past is history and the future is never guaranteed. Look ahead, and you will see your future smiling at you, look behind and your past is smiling at you, look within yourself and you will see that both past and future are insignificant. The past is not always what you want for it to be, and the future might not be. So change. Change.
Remember;
You are unwritten, undefined and unspoken until you write and define your own life with your own words. Say it out loud, scream from the top of your lungs and stick to what you believe.
Wisdom and knowledge are what you make of them, use them wisely and you will never feel unhappy, unappreciated and unwanted.
You are your own person and nobody else. Do not question the decisions you make; doubt is an unlabeled weakness which plays games with your mind and heart.
Go through life saying just the things you mean to say. Go through life doing just the things you want to do. But never let your conscious hold you down. Chances are there for the taking, just make sure that you take only the risks your body and spirit can handle. The human body and mind aren't machines with on- and off-buttons.
My mind is wonderful, it takes me to places and thoughts which seem almost impossible to exist. However, I let my it take my spirit to those places and let my heart get captured by its beauty and pureness. There is no such thing as impossible when you open your heart and soul for the magic of imagination and strength of the human mind.
I remember looking at life with a smile, I remember thinking about the future filled with positive anticipation.
I remember everytime I had invisioned another future with another person, another you, another me. Another tomorrow.
I am an addict. I am an addict of logic but a sucker for love. Love isn't logic, love does not require a SWOT-analysis, love does not require an explanation. Love requires two people with the same lust and love for life as for each other. It is true what they say: "what doesn't kill you only makes you stronger."
Let you mind go blank. For just this once. Think about nothing. What is the first thing that comes to mind? Start there. Change. Take back the control of your life. Physically, I have stopped growing. Mentally, the growing pains are continuously present. I embrace this. Mental growth and physical stimulation. The ultimate quest. The search for me, myself and love.
woensdag 24 februari 2010
Olijfboom
Mijn olijfboom
Jij voorziet mij van de vrucht van God
Jij schenk mij adembenemendende lucht en ik ben gezegend deze in mij op te mogen nemen
Je bent sterk maar wint respect met je gulheid
Ik beklim je en heb je lief
Olijfboom, er is niets wat jij niet weet van mij
Samen vertellen wij een verhaal
Jij neemt mijn woorden, ik neem jouw vruchten
Delen, geven en nemen
Mijn olijfboom
Lang nadat ik er niet meer ben zal jij er zijn
Jij die mij zal herinneren en mijn woorden door zal geven met elke vrucht die jij zal schenken
Ik omhels je en hou je vast
“Bomenfluisteraar”, hoor ik ze zeggen
Wij negeren het
Jij en ik, mijn hemels geschenk, wij zijn anders
Wij voelen de streling van elke windvlaag, hoe klein zij ook mag zijn
Wij zien elke vorm van geluk hoe ver deze ook mag zijn
Wij vinden elke verloren seconde, hoe verdwaald hij ook mag lijken
Jij en ik, mijn brenger van olijven, wij genieten van elke zonnestraal en elke regendruppel die neerkomt op aard,
Dag na dag, danken wij God, Hamdoulilah dat ik, jou, mijn olijfboom, mag zien bloeien en je vrucht mag nemen
Jij en ik, wij zien wat men al lang vergeten is
Wolken die de lucht bedekken
Golven die stukslaan op de rotsen
De bergen met hun kalmte en kracht
Geluiden van de natuur wanneer ik mijn ogen sluit
De puurheid van liefde en het delen van leed
Jij en ik, mijn olijfboom, wij weten het
Wonderen, die zijn de wereld nog niet uit.
Jij voorziet mij van de vrucht van God
Jij schenk mij adembenemendende lucht en ik ben gezegend deze in mij op te mogen nemen
Je bent sterk maar wint respect met je gulheid
Ik beklim je en heb je lief
Olijfboom, er is niets wat jij niet weet van mij
Samen vertellen wij een verhaal
Jij neemt mijn woorden, ik neem jouw vruchten
Delen, geven en nemen
Mijn olijfboom
Lang nadat ik er niet meer ben zal jij er zijn
Jij die mij zal herinneren en mijn woorden door zal geven met elke vrucht die jij zal schenken
Ik omhels je en hou je vast
“Bomenfluisteraar”, hoor ik ze zeggen
Wij negeren het
Jij en ik, mijn hemels geschenk, wij zijn anders
Wij voelen de streling van elke windvlaag, hoe klein zij ook mag zijn
Wij zien elke vorm van geluk hoe ver deze ook mag zijn
Wij vinden elke verloren seconde, hoe verdwaald hij ook mag lijken
Jij en ik, mijn brenger van olijven, wij genieten van elke zonnestraal en elke regendruppel die neerkomt op aard,
Dag na dag, danken wij God, Hamdoulilah dat ik, jou, mijn olijfboom, mag zien bloeien en je vrucht mag nemen
Jij en ik, wij zien wat men al lang vergeten is
Wolken die de lucht bedekken
Golven die stukslaan op de rotsen
De bergen met hun kalmte en kracht
Geluiden van de natuur wanneer ik mijn ogen sluit
De puurheid van liefde en het delen van leed
Jij en ik, mijn olijfboom, wij weten het
Wonderen, die zijn de wereld nog niet uit.
woensdag 17 februari 2010
Overgang
OVERGANG
over•gang de; m -en 1 het gaan over iets 2 plaats van overgang 3 het overgaan; verandering: (van vrouwen) de ~ periode waarin hun vruchtbaarheid eindigt
Geen woord dat mij te boven schiet wanneer ik mijn leven in één woord zou moeten omschrijven. Een teken van onzekerheid of een teken van een groot ego? Een beetje van beiden als je het mij vraagt. Onzekerheid vanuit het feit dat ik misschien nog niet weet waar mijn leven precies om draait en een groot ego vanuit het perspectief dat mijn leven net op gang aan het komen is en ik mijzelf niet op het verkeerde pad zou willen zetten door een nog relatief kort bestaan in één woord neer te zetten. Zoals een bekende popartieste ooit zong: I’m not a girl, not yet a woman, ik ben geen meisje, maar nog geen vrouw zou hier de juiste vertaling voor zijn. Elke vrouw, nee, elk mens gaat minstens eens in zijn leven een periode door waarin een overgang centraal staat. Fijne overgangen, moeilijke overgangen, overgangen die soms de moeite niet waard lijken en overgangen waar je geen genoeg van kunt krijgen. De overgang van kind naar volwassene, de overgang van scholier naar student, de overgang naar het ouderlijke bestaan, maar ook je spirituele overgang. Een verandering in je manier van denken, je manier van leven. Dromen die komen en gaan. Dromen die van vorm veranderen en dromen die vervagen. Dromen die je najaagt en realiseert, en de enkele droom die je ontglipt. Soms kost het veel moeite om een droom te realiseren maar vaak is het creeëren van een droom alleen al een moeilijke opgave. Ik heb geen idee wat mijn dromen zijn. Ik neem nu eigenlijk klakkeloos aan dat ik te veel wil en het liefst nu. Wie zei iets over het zetten van doelen in het leven, het uitstippelen van je carriére, een weekplanning? Soms zou ik mijn agenda wel iets meer in gebruik zien; dan zou die twee euro die ik er aan heb uitgegeven het misschien zijn waard geweest. Begrijp me niet verkeerd, ik zie plannen niet als een slecht iets, maar als iets waar ik toevallig niet in uitblink. Het leven bestaat uit te veel plotselinge gebeurtenissen en ontwikkelingen waardoor zelfs de meest solide planning in gevaar kan komen. Zegt ook iets over mijn flexibiliteit blijkbaar, alhoewel dat dat volgens mijn CV toch één van mijn sterke punten blijkt te zijn. Maakt deze openbaring mij tot een leugenaar of tot een lichtelijk traag persoon? Dit neemt nu ineens een wel heel depresssieve wending en dat willen we niet hebben, toch? Dat ik problemen heb met de overgang waarin ik mij momenteel bevind is totaal niet interessant. Terwijl dat wanneer ik terug denk aan momenten dat ik hoor over de problemen van anderen, een vlam diep binnen in mij wordt aangewakkert met als doel om mijn innerlijke vuur aan te ontsteken en te zeggen dat alles wel goed komt. Met mijzelf.
Problemen van anderen doen ons met hen meeleven en geeft ons een reden om het zelf anders te doen.
over•gang de; m -en 1 het gaan over iets 2 plaats van overgang 3 het overgaan; verandering: (van vrouwen) de ~ periode waarin hun vruchtbaarheid eindigt
Geen woord dat mij te boven schiet wanneer ik mijn leven in één woord zou moeten omschrijven. Een teken van onzekerheid of een teken van een groot ego? Een beetje van beiden als je het mij vraagt. Onzekerheid vanuit het feit dat ik misschien nog niet weet waar mijn leven precies om draait en een groot ego vanuit het perspectief dat mijn leven net op gang aan het komen is en ik mijzelf niet op het verkeerde pad zou willen zetten door een nog relatief kort bestaan in één woord neer te zetten. Zoals een bekende popartieste ooit zong: I’m not a girl, not yet a woman, ik ben geen meisje, maar nog geen vrouw zou hier de juiste vertaling voor zijn. Elke vrouw, nee, elk mens gaat minstens eens in zijn leven een periode door waarin een overgang centraal staat. Fijne overgangen, moeilijke overgangen, overgangen die soms de moeite niet waard lijken en overgangen waar je geen genoeg van kunt krijgen. De overgang van kind naar volwassene, de overgang van scholier naar student, de overgang naar het ouderlijke bestaan, maar ook je spirituele overgang. Een verandering in je manier van denken, je manier van leven. Dromen die komen en gaan. Dromen die van vorm veranderen en dromen die vervagen. Dromen die je najaagt en realiseert, en de enkele droom die je ontglipt. Soms kost het veel moeite om een droom te realiseren maar vaak is het creeëren van een droom alleen al een moeilijke opgave. Ik heb geen idee wat mijn dromen zijn. Ik neem nu eigenlijk klakkeloos aan dat ik te veel wil en het liefst nu. Wie zei iets over het zetten van doelen in het leven, het uitstippelen van je carriére, een weekplanning? Soms zou ik mijn agenda wel iets meer in gebruik zien; dan zou die twee euro die ik er aan heb uitgegeven het misschien zijn waard geweest. Begrijp me niet verkeerd, ik zie plannen niet als een slecht iets, maar als iets waar ik toevallig niet in uitblink. Het leven bestaat uit te veel plotselinge gebeurtenissen en ontwikkelingen waardoor zelfs de meest solide planning in gevaar kan komen. Zegt ook iets over mijn flexibiliteit blijkbaar, alhoewel dat dat volgens mijn CV toch één van mijn sterke punten blijkt te zijn. Maakt deze openbaring mij tot een leugenaar of tot een lichtelijk traag persoon? Dit neemt nu ineens een wel heel depresssieve wending en dat willen we niet hebben, toch? Dat ik problemen heb met de overgang waarin ik mij momenteel bevind is totaal niet interessant. Terwijl dat wanneer ik terug denk aan momenten dat ik hoor over de problemen van anderen, een vlam diep binnen in mij wordt aangewakkert met als doel om mijn innerlijke vuur aan te ontsteken en te zeggen dat alles wel goed komt. Met mijzelf.
Problemen van anderen doen ons met hen meeleven en geeft ons een reden om het zelf anders te doen.
maandag 15 februari 2010
Zijn wereld
Hij rust in mijn bed
Ik heb hem niets te vertellen
Hij vertelt mij verhalen over verre plaatsen
Plaatsen die enkel bestaan in onze fantasie
Elke avond glip ik weg
Weg van hem om stiekem naar zijn verhalen te gaan
Ik geef aan zijn belevingen mijn eigen draai
Mijn verhaal, zijn verre oorden
Zijn wereld is anders
Daar waar alles mogelijk is
Baden in het zonnelicht naast een riviertje in de bergen
Zo sereen, zo kalm, zijn wereld
Een leven in zijn wereld
In zijn wereld is alles mogelijk
Grenzen zijn er niet te vinden
Kansen liggen er voor het oprapen
Mogelijkheden genoeg voor iedereen
Maar ik ben alleen
Alleen in zijn wereld
Buiten mijn gezichtsveld is er niets
Hij is het enige dat ik zie
Zijn wereld door mijn ogen
Perfectie in zijn meest pure vorm
Hij rust in mijn bed
Hij kent mijn verhaal
Ik leef het zijne.
Ik heb hem niets te vertellen
Hij vertelt mij verhalen over verre plaatsen
Plaatsen die enkel bestaan in onze fantasie
Elke avond glip ik weg
Weg van hem om stiekem naar zijn verhalen te gaan
Ik geef aan zijn belevingen mijn eigen draai
Mijn verhaal, zijn verre oorden
Zijn wereld is anders
Daar waar alles mogelijk is
Baden in het zonnelicht naast een riviertje in de bergen
Zo sereen, zo kalm, zijn wereld
Een leven in zijn wereld
In zijn wereld is alles mogelijk
Grenzen zijn er niet te vinden
Kansen liggen er voor het oprapen
Mogelijkheden genoeg voor iedereen
Maar ik ben alleen
Alleen in zijn wereld
Buiten mijn gezichtsveld is er niets
Hij is het enige dat ik zie
Zijn wereld door mijn ogen
Perfectie in zijn meest pure vorm
Hij rust in mijn bed
Hij kent mijn verhaal
Ik leef het zijne.
Desired affection
St Valentine’s, an old Roman fertility festival…on this day the names of single women were written on pieces of paper, and those went into a big bowl. Single men could then each reach for a piece of paper, with on it the name of the woman they would have to be wed. Even then, being single was portrait as having a deathly disease. The cure for the Singularity disease; the name of a(ny) (soul)mate written on a piece of paper. Maybe this is a rather strange approach, but it also can be seen as fair approach; everybody has the chance to be loved. So many people grow old alone because of a variety of different reasons; having too many demands, appearance, shyness and many others. The fact is: every person needs affection, regardless of age, gender, looks and race.
It works like a drug. Doesn’t it? Affection, your desire to be desired, your desire to be the object of someone’s affection. Your hunger for casual sex, but with the right person. Nothing is casual anymore, nobody wants normal, we all want everything to be extraordinary. You want for him to show that he longs for you, but you don’t want him following you around and wagging his tail and licking his genitals. You want for him to act hard to get and be the generous, sweet and good looking bad guy that hasn’t been with too many women, but has no lack of experience whatsoever. A tough demand, which a lot of women swear by.
Years ago, and still in many cultures, people do not choose their own partner.
Every story has different sides, which one do you prefer? The lonely affection-free life in which you do whatever you want, with whomever you want, not knowing if you will ever find your perfect match; or do you prefer the life of being promised to a person who at first you will not know, and will not be in love with but in time will be the one you love?
Here we are, making a fuss about why numbers 1, 2 and 3 got away, while you have already determined for yourself that there will be numbers 4, 5, 6 and perhaps 7 as well.
We all have people who aren’t even worthy –in relation perspective- of giving numbers; the flings. Yes, we all know those flings, you meet –okay, introduce- and immediately decide that it will be a temporarily “event”. Most of these events stop because of simple reasons, a short top 3:
- Boring sex
- Awful sex
- Death
Of course there also are the messy reasons of stopping a temporarily event, top 3;
- Feelings which aren’t mutual
- An angry partner
- Deadly disease
Flings equal short and inconsistent affection, a relationship equals consistent long-term affection. Affection; such a deceiving word, can be used in both the sweetest way, as well as in many nasty ways. My personal breakthrough: I do not like and or need casual. I need feelings in order to have sex with someone. Tingles in my tummy, attraction, sexual tension, you name it. I envy those who can do whatever with whomever, for quite a while I tried telling myself that I was one of them. Lying to another is difficult, lying to yourself is exhausting. At this moment I will take a bullet before starting another relationship and another bullet before ever starting casual temporarily events. There’s nothing wrong with being single, I can do all that I desire.
However, what I most desire, is to be desired.
It works like a drug. Doesn’t it? Affection, your desire to be desired, your desire to be the object of someone’s affection. Your hunger for casual sex, but with the right person. Nothing is casual anymore, nobody wants normal, we all want everything to be extraordinary. You want for him to show that he longs for you, but you don’t want him following you around and wagging his tail and licking his genitals. You want for him to act hard to get and be the generous, sweet and good looking bad guy that hasn’t been with too many women, but has no lack of experience whatsoever. A tough demand, which a lot of women swear by.
Years ago, and still in many cultures, people do not choose their own partner.
Every story has different sides, which one do you prefer? The lonely affection-free life in which you do whatever you want, with whomever you want, not knowing if you will ever find your perfect match; or do you prefer the life of being promised to a person who at first you will not know, and will not be in love with but in time will be the one you love?
Here we are, making a fuss about why numbers 1, 2 and 3 got away, while you have already determined for yourself that there will be numbers 4, 5, 6 and perhaps 7 as well.
We all have people who aren’t even worthy –in relation perspective- of giving numbers; the flings. Yes, we all know those flings, you meet –okay, introduce- and immediately decide that it will be a temporarily “event”. Most of these events stop because of simple reasons, a short top 3:
- Boring sex
- Awful sex
- Death
Of course there also are the messy reasons of stopping a temporarily event, top 3;
- Feelings which aren’t mutual
- An angry partner
- Deadly disease
Flings equal short and inconsistent affection, a relationship equals consistent long-term affection. Affection; such a deceiving word, can be used in both the sweetest way, as well as in many nasty ways. My personal breakthrough: I do not like and or need casual. I need feelings in order to have sex with someone. Tingles in my tummy, attraction, sexual tension, you name it. I envy those who can do whatever with whomever, for quite a while I tried telling myself that I was one of them. Lying to another is difficult, lying to yourself is exhausting. At this moment I will take a bullet before starting another relationship and another bullet before ever starting casual temporarily events. There’s nothing wrong with being single, I can do all that I desire.
However, what I most desire, is to be desired.
Abonneren op:
Posts (Atom)