Mijn queste naar mijn heritage. Een jarenlange zoektocht welke mij van verward naar nog verwarder maakt. Wie ben ik? Waar hoor ik thuis? Wat is het doel van mijn leven? Waarom doe ik soms de meest domme dingen? Mijn naam is Alysia, ik kom van de planeet aarde en ik leef zoals ik juist acht. Voor nu. Over een week heb ik weer een ander denkbeeld over hoe ik mijn leven zou moeten leven. Noem me tegenstrijdig, want zo noem ik mijzelf ook.
Ik drink terwijl ik weet dat ik niet zou moeten drinken. Ik noem mijzelf Katholiek, maar ik ben donor en niet vies van sex. Ik wil een vriend, maar ben doodsbang om mijzelf te binden. Te binden aan een persoon, aan een opleiding, baan en ga zo maar verder. Ik houd van mooie spullen, maar veracht materialisme. "Het lelijke eendje" is mijn favoriete sprookje, maar Shrek-verhalen gaan er bij mij niet in. Woorden zoals koosjer, halal, haram en verboden vrucht zijn bij mij taboe, maar toch gooi ik het liefst geen eten weg, mijd ik rode kleurstof en ga je naar de hel als je ongelovig bent.
Het leven is ongekend en anders voor iedereen. Koop ik dure spullen omdat ik het óh zo geweldig vind? Nee. Ik koop het in een wanhopige poging om dat zwarte gat in mijn ziel op te vullen terwijl ik weet dat het enige wat het zal vullen mijn keuzes zijn.
Iedereen is bekend met tegenstrijdigheden en naarmate de tijd verloopt zul je merken dat hoe dichterbij je bij jezelf komt, hoe minder tegenstrijdig je wordt. Wanneer ik buiten om mij heen kijk word ik niet vrolijk, maar toch blijf ik herhalen dat Rotterdam de mooiste stad ter wereld is wanneer ik zijn skyline aanbid. Beperking is het eerste woord dat in mij opkomt zodra ik mijn voordeur uitloop. Mentale en visuele beperking. Auto's, stenen en een armzalig takje wat een boom voor zou moeten stellen. Ik heb dromen, aspiraties en wensen die verder gaan dan de dagelijkse beslommeringen waar menig man en vrouw zich aan onderwerpt.
Ja ik doe tegenstrijdige dingen. Moet ik hier spijt van hebben? Geen idee. Soms luistert er niemand goed genoeg om te zien wat ik voel. De straten van Rotterdam zijn waar ik woon, maar zij zijn niet mijn thuis.
Het ritme van mijn hart klopt niet synchroon met het ritme van de stad. Ik ben uit balans. The beat goes on en ik ben a-muzikaal. Het water bij het strand van Hoek van Holland is zoet, Afghanistan ligt in Zuid-Amerika, Timboektoe is verzonnen door de bedenkers van de Donald Duck en ik ben immuun voor alcohol. Het is waar: soms weiger ik om na te denken simpelweg uit luiheid.
Met mijn hersenen op standje 0 is het makkelijker om mezelf niets kwalijk te nemen. Voor je gevoelens uitkomen in een wereld als deze is als een naakte Marijke Helwegen: pijnlijk en onnodig. Dus de hamvraag (voor alle niet-koosjere mensen) is eigenlijk: hoor ik hier wel thuis? Hoor ik thuis in een wereld waar tegenstrijdigheden niet geoorloofd, maar wel veelvoorkomend zijn? Een wereld waarin alcoholmisbruik taboe is, maar alcoholgebruik wordt aangespoord? Naastenliefde wordt gewaardeerd, maar een vriendelijke hallo, goedemiddag bij de kassa in de supermarkt kan er niet meer vanaf? Ik ga me in ieder geval voornemen om mijn alcoholgebruik binnen perken te houden. Ik geef toe dat alcohol mij het lef geeft om dingen te doen die ik anders niet zou durven, maar tegelijkertijd doe ik dan ook dingen die ik helemaal niet wil doen. In zo een soort wereld leef ik dus. Een wereld waarin ik te bang ben om te doen wat ik wil zonder iets of iemand de schuld ervan te kunnen geven. Blame it on the booze. Of blame it on the dog, die serieus alles op haar pad wat van papier is opvreet. Misschien proberen we het onszelf zo makkelijk te maken, dat het alsmaar moeilijker word. Misschien dat het tijd wordt voor ideeën van buitenaf.
Weet jij wie ik ben of waar ik thuis hoor? Mail dan je antwoord naar lysjepysje@gmail.com en wie weet maak JIJ kans op één van de vijf kindersurprises!
donderdag 28 oktober 2010
maandag 20 september 2010
SWOT it over
From first kiss, to first cry
From rendez-vous, to bittersweet goodbye
The feeling that arises when hands are held
A shiver through my spine which I never felt
Trust was broken, hearts were shattered
Here i lay, in pieces, scattered
"Maybe all realistic wishes are nor more appropriate glanses; revelations of uncommon needs
And as light you shimmer in a magical alliance,
Revealing the inner neverending strength"
Two hearts no longer beating as one
Farewell my true love, for you always were my all.
From rendez-vous, to bittersweet goodbye
The feeling that arises when hands are held
A shiver through my spine which I never felt
Trust was broken, hearts were shattered
Here i lay, in pieces, scattered
"Maybe all realistic wishes are nor more appropriate glanses; revelations of uncommon needs
And as light you shimmer in a magical alliance,
Revealing the inner neverending strength"
Two hearts no longer beating as one
Farewell my true love, for you always were my all.
donderdag 9 september 2010
Een kijkje in mijn wereld – Volume 1
Verschillende kanten van de manifestatie genaamd “ik”.
Nooit zal ik helemaal weten wie ik ben; mijn wereld is in constante beweging. Je kunt er dus vanuit gaan dat er talloze volumes zullen verschijnen met als titel: “Een kijkje in mijn wereld.”
Ten tweede zal ik je vertellen dat ik er een gewoonte van maak om mijzelf meer dan eens tegen te spreken. Dit is merendeels omdat het vaak voelt of ik niet één persoon ben. Zet mij voor één situatie en binnen in mij borrelen tal van verschillende reacties. Meestal komt het aan op mijn emotionele kant, en mijn koele kant. De “emotionele” en de “koele”.
- De emotionele ik -
De “emotionele ik” is een people’s pleaser. Ze zegt constant sorry en probeert je een goed gevoel te geven. De “emotionele ik” is sterk aanwezig, toch kennen enkel een paar mensen haar. Zij hecht waarde aan de liefde. De ware liefde. Of het nou gaat om hem of om vrienden; alles wat in haar omgeving gebeurt trekt zij zich persoonlijk aan. Een groot deel van de tijd probeert zij te herstellen wat de “koele ik” heeft aangericht.
De “emotionele ik” is gebroken, er al van uitgaande dat zij op een bepaald moment heel is geweest. Ze probeert altijd te doen wat zij juist acht, ongeacht wat de mening van anderen daarvan is. Zij zegt sorry voor alles wat zij in háár ogen onjuist acht. Soms ook voor de dingen die zij juist acht. De “emotionele ik” stelt haarzelf onder hem en onder anderen, uit angst dat zij haar anders verlaten. De “emotionele ik” is voor logica te vatten, maar te winnen met gevoelens. Ze leeft voor verplichtingen.
- De koele ik -
De ”koele ik” doesn’t give a fuck. Ze komt tevoorschijn als de “emotionele ik” bij wijze van spreken ‘het loodje legt’. De ”koele ik” zal je natrappen wanneer je al ligt zonder dat Japie Krekel op haar schouder staat te bléren dat ze verkeerd bezig is. Ze houdt van mooie mannen, drank, sex, gewetensloos door het leven gaan en achterlaten van troep voor de “emotionele ik”.
De ”koele ik” zou echter ook alles doen voor de ware liefde, of het nou om hem gaat of om vrienden. Zij zegt alleen sorry voor de nodige collateral damage die zij aanricht, maar alleen omdat het juist wordt geacht, want ergens voelt dat onoverwinnelijke gevoel wel erg lekker. Zij zal nooit zichzelf boven anderen plaatsen. Wél zou zij die paar seconden van onoverwinnelijkheid boven een fractie van haar leven plaatsen. De “koele ik” houdt het hoofd koel terwijl ze over lijken gaat.
- De slimme ik –
Ook is er nog de “slimme ik” denkt alles twee maal over. Minimaal. De “slimme ik” is wat zwakker dan de twee bovengenoemde karakters. De “slimme ik” beredeneert en analyseert totdat zij erbij neervalt. Toch kan zij de bevindingen van haar analyses haast nooit corresponderen met haar gevoelens. De “slimme ik” weet van te voren de slagingskans van relaties en te ondernemen acties, maar de “emotionele ik” schuift deze rustig naar de zijlijn omdat zij enkel doet wat zij juist acht.
De “slimme ik” plays dead voor de simpele en volgende reden: ook zij weet dat wanneer zij het roer in handen zou hebben, mijn leven een reeks aan saaie, niet bevredigende, niet-ik momenten zou bestaan.
Het is alleen maar vanzelfsprekend dat de persoon “ik” enkel de combinatie is van de verschillende karaktereigenschappen die mij zo eigen maken. Ik weet nog niet precies wie ik ben, maar het is duidelijk dat alle ik-variaties hetzelfde doel voor ogen hebben.
Wordt vervolgd.
Nooit zal ik helemaal weten wie ik ben; mijn wereld is in constante beweging. Je kunt er dus vanuit gaan dat er talloze volumes zullen verschijnen met als titel: “Een kijkje in mijn wereld.”
Ten tweede zal ik je vertellen dat ik er een gewoonte van maak om mijzelf meer dan eens tegen te spreken. Dit is merendeels omdat het vaak voelt of ik niet één persoon ben. Zet mij voor één situatie en binnen in mij borrelen tal van verschillende reacties. Meestal komt het aan op mijn emotionele kant, en mijn koele kant. De “emotionele” en de “koele”.
- De emotionele ik -
De “emotionele ik” is een people’s pleaser. Ze zegt constant sorry en probeert je een goed gevoel te geven. De “emotionele ik” is sterk aanwezig, toch kennen enkel een paar mensen haar. Zij hecht waarde aan de liefde. De ware liefde. Of het nou gaat om hem of om vrienden; alles wat in haar omgeving gebeurt trekt zij zich persoonlijk aan. Een groot deel van de tijd probeert zij te herstellen wat de “koele ik” heeft aangericht.
De “emotionele ik” is gebroken, er al van uitgaande dat zij op een bepaald moment heel is geweest. Ze probeert altijd te doen wat zij juist acht, ongeacht wat de mening van anderen daarvan is. Zij zegt sorry voor alles wat zij in háár ogen onjuist acht. Soms ook voor de dingen die zij juist acht. De “emotionele ik” stelt haarzelf onder hem en onder anderen, uit angst dat zij haar anders verlaten. De “emotionele ik” is voor logica te vatten, maar te winnen met gevoelens. Ze leeft voor verplichtingen.
- De koele ik -
De ”koele ik” doesn’t give a fuck. Ze komt tevoorschijn als de “emotionele ik” bij wijze van spreken ‘het loodje legt’. De ”koele ik” zal je natrappen wanneer je al ligt zonder dat Japie Krekel op haar schouder staat te bléren dat ze verkeerd bezig is. Ze houdt van mooie mannen, drank, sex, gewetensloos door het leven gaan en achterlaten van troep voor de “emotionele ik”.
De ”koele ik” zou echter ook alles doen voor de ware liefde, of het nou om hem gaat of om vrienden. Zij zegt alleen sorry voor de nodige collateral damage die zij aanricht, maar alleen omdat het juist wordt geacht, want ergens voelt dat onoverwinnelijke gevoel wel erg lekker. Zij zal nooit zichzelf boven anderen plaatsen. Wél zou zij die paar seconden van onoverwinnelijkheid boven een fractie van haar leven plaatsen. De “koele ik” houdt het hoofd koel terwijl ze over lijken gaat.
- De slimme ik –
Ook is er nog de “slimme ik” denkt alles twee maal over. Minimaal. De “slimme ik” is wat zwakker dan de twee bovengenoemde karakters. De “slimme ik” beredeneert en analyseert totdat zij erbij neervalt. Toch kan zij de bevindingen van haar analyses haast nooit corresponderen met haar gevoelens. De “slimme ik” weet van te voren de slagingskans van relaties en te ondernemen acties, maar de “emotionele ik” schuift deze rustig naar de zijlijn omdat zij enkel doet wat zij juist acht.
De “slimme ik” plays dead voor de simpele en volgende reden: ook zij weet dat wanneer zij het roer in handen zou hebben, mijn leven een reeks aan saaie, niet bevredigende, niet-ik momenten zou bestaan.
Het is alleen maar vanzelfsprekend dat de persoon “ik” enkel de combinatie is van de verschillende karaktereigenschappen die mij zo eigen maken. Ik weet nog niet precies wie ik ben, maar het is duidelijk dat alle ik-variaties hetzelfde doel voor ogen hebben.
Wordt vervolgd.
dinsdag 7 september 2010
Meteorismus
Veel vrouwen krijgen er op minstens één punt in hun leven mee te maken: het moment dat het bezoek van je maandelijkse vriendin eng lang uitblijft. Je begint hier en daar wat te rekenen, je kijkt op je kalender, ziet dat je zeven dagen geleden de "gevarenzone" bent ingetreden...1 plus 1 equals: SHIT! Zou het..? Vervolgens begin je je dingen in te beelden of toch niet? Zijn mijn borsten nou groter of zijn ze gewoon hetzelfde? Ja, ik had inderdaad ineens trek in hagelslag terwijl ik dat nooit eet en nu je het zegt; ik urineer ook veel vaker!
Pats boem kets! Wake the fuck up. Dat is de mooie en tegelijkertijd de enge werking van het vrouwenlichaam in combinatie met onze gedachten: ons mentale bewustzijn kan ons fysiek aantasten. Door te stressen over een mogelijke zwangerschap kan je menstruatie bijvoorbeeld langer uitblijven.
Vervolgens ga je een ultimatum stellen aan je menstruatie, e.g.: als ik voor vrijdag niet ongesteld ben doe ik een test. In de aanloop naar deze dag stress je hem behoorlijk, vaak onnodig.
Toch is het "nadenk" gedeelte altijd wel interessant. Het menselijke geheugen is een waarachtig verschijnsel, de gaten die je tegenkomt vult men -vaak onbewust- selectief op. Je herinnert je wat je wilt herinneren. Een voorbeeld passend bij dit topic is bijvoorbeeld: heeft hij nou wel of niet geëjaculeerd terwijl hij nog in mij was? Sta je meer open voor een zwangerschap ben je eerder geneigd ja te zeggen dan wanneer je dat niet zou zijn. In dat geval zou je het wegwuiven.
Anyhow, je begint je ook allerlei scenario's in te beelden. Dan heb ik het over huisje-boompje-beestje, my-baby-daddy, abortus en adoptie taferelen. Alle soorten opties passeren de revue. Hoe de overgang in je leven van "My life as a single gal" naar "My life as a single mom" zal gaan bijvoorbeeld. Shoppen voor schoenen wordt al snel ingeruild voor shoppen voor luiers, en er even spontaan tussen uitgaan met je vriendinnen zit er ook niet meer 1, 2, 3 in.
En hoe vertel je het hem? Hoe zal hij reageren? Reageert hij begripvol? Boos? Verbaasd?
Dit was niet je planning. Wat is er gebeurt met een carrière, trouwen, reizen en leven?
Hoe zwaar laat je zijn stem meewegen in je beslissing om het wel of niet te houden wanneer blijkt dat je zwanger bent?
Ik heb geen idee. Soms worstel ik wel met de gedachte: wat als? Ik heb geen idee. Ik wuif het weg, of doe in ieder geval een ijzersterke poging daartoe!
Er zijn van die leuke online "zwangerschaps-testen". Trés amusementvol, want wat je ook invult, volgens mij komt er altijd bij te staan dat je voor de zekerheid een test moet doen. Whatever.
Vragen die je tijdens zo'n test moet beantwoorden zijn ook het soort vragen waar je vaak het antwoord niet op weet:
- Zijn je tepels donkerder?
- Heb je meer bobbeltjes rondom je tepels?
- Zijn je schaamlippen meer gezwollen?
- Zit je baarmoeder lager?
- Ben je emotioneel?
What de fuck?! Dan heb je serieus before en after foto's nodig om te weten of je tepels donkerder zijn of niet. Ook richt ik niet genoeg zelfonderzoek uit om te weten of mijn schaamlippen de ene dag meer gezwollen dan de andere dag.
En shit, ik weet niet eens waar mijn baarmoeder zit! Ik raad ergens tussen mijn maag en vagina? En emotioneel ben ik ALTIJD.
Het moraal hiervan is eigenlijk dat bij voorbaat stressen vaak onnodig en tijdverspilling is.
Take it easy, one step at a time. Natuurlijk mag je jezelf mentaal voorbereiden op mogelijke ontwikkelingen, zolang je het niet de overhand laat nemen.
Post Scriptum:
Voor het "symptoom" een bolle buik bestaat er ook een goede en vooral veel voorkomende verklaring: meteorismus. Oftewel: een ophoping van lucht in de dikke- en dunne darm als gevolg van een fucked-up eetpatroon.
You're welcome!
Pats boem kets! Wake the fuck up. Dat is de mooie en tegelijkertijd de enge werking van het vrouwenlichaam in combinatie met onze gedachten: ons mentale bewustzijn kan ons fysiek aantasten. Door te stressen over een mogelijke zwangerschap kan je menstruatie bijvoorbeeld langer uitblijven.
Vervolgens ga je een ultimatum stellen aan je menstruatie, e.g.: als ik voor vrijdag niet ongesteld ben doe ik een test. In de aanloop naar deze dag stress je hem behoorlijk, vaak onnodig.
Toch is het "nadenk" gedeelte altijd wel interessant. Het menselijke geheugen is een waarachtig verschijnsel, de gaten die je tegenkomt vult men -vaak onbewust- selectief op. Je herinnert je wat je wilt herinneren. Een voorbeeld passend bij dit topic is bijvoorbeeld: heeft hij nou wel of niet geëjaculeerd terwijl hij nog in mij was? Sta je meer open voor een zwangerschap ben je eerder geneigd ja te zeggen dan wanneer je dat niet zou zijn. In dat geval zou je het wegwuiven.
Anyhow, je begint je ook allerlei scenario's in te beelden. Dan heb ik het over huisje-boompje-beestje, my-baby-daddy, abortus en adoptie taferelen. Alle soorten opties passeren de revue. Hoe de overgang in je leven van "My life as a single gal" naar "My life as a single mom" zal gaan bijvoorbeeld. Shoppen voor schoenen wordt al snel ingeruild voor shoppen voor luiers, en er even spontaan tussen uitgaan met je vriendinnen zit er ook niet meer 1, 2, 3 in.
En hoe vertel je het hem? Hoe zal hij reageren? Reageert hij begripvol? Boos? Verbaasd?
Dit was niet je planning. Wat is er gebeurt met een carrière, trouwen, reizen en leven?
Hoe zwaar laat je zijn stem meewegen in je beslissing om het wel of niet te houden wanneer blijkt dat je zwanger bent?
Ik heb geen idee. Soms worstel ik wel met de gedachte: wat als? Ik heb geen idee. Ik wuif het weg, of doe in ieder geval een ijzersterke poging daartoe!
Er zijn van die leuke online "zwangerschaps-testen". Trés amusementvol, want wat je ook invult, volgens mij komt er altijd bij te staan dat je voor de zekerheid een test moet doen. Whatever.
Vragen die je tijdens zo'n test moet beantwoorden zijn ook het soort vragen waar je vaak het antwoord niet op weet:
- Zijn je tepels donkerder?
- Heb je meer bobbeltjes rondom je tepels?
- Zijn je schaamlippen meer gezwollen?
- Zit je baarmoeder lager?
- Ben je emotioneel?
What de fuck?! Dan heb je serieus before en after foto's nodig om te weten of je tepels donkerder zijn of niet. Ook richt ik niet genoeg zelfonderzoek uit om te weten of mijn schaamlippen de ene dag meer gezwollen dan de andere dag.
En shit, ik weet niet eens waar mijn baarmoeder zit! Ik raad ergens tussen mijn maag en vagina? En emotioneel ben ik ALTIJD.
Het moraal hiervan is eigenlijk dat bij voorbaat stressen vaak onnodig en tijdverspilling is.
Take it easy, one step at a time. Natuurlijk mag je jezelf mentaal voorbereiden op mogelijke ontwikkelingen, zolang je het niet de overhand laat nemen.
Post Scriptum:
Voor het "symptoom" een bolle buik bestaat er ook een goede en vooral veel voorkomende verklaring: meteorismus. Oftewel: een ophoping van lucht in de dikke- en dunne darm als gevolg van een fucked-up eetpatroon.
You're welcome!
maandag 30 augustus 2010
Waarom vrouwen vreemdgaan
D.w.z.: “Waarom ik vreemd ga.”
Laten we eerst even vooropstellen waarom de meeste mannen vreemdgaan: seks, aandacht, egostreling en aanzien. Natuurlijk zijn dit niet de enige redenen, maar wel de meest voorkomende. Waarom ga/ging jij vreemd?
Wat zijn de meest conventionele –voor zover wij het onderwerp al conventioneel kunnen noemen- redenen voor vrouwen om vreemd te gaan? De drang naar romantiek, passie en het gemis van iets in een relatie. Jezelf in een relatie vinden waarin jij je geïsoleerd en ongewaardeerd voelt, maakt het makkelijker om toe te geven aan de verleiding.
De eerste keer dat ik vreemd ging –voor mijn gevoel- was op 15-jarige leeftijd toen ik met mijn eerste vriendje ging. Alhoewel het geen fysieke vorm van vreemdgaan was, tenzij je handje vasthouden onder een zware vorm van overspel berekend, viel het mij zwaar dat ik het had gedaan. Ook maakt de gedachte daaraan los wat ik eigenlijk zocht iedere keer dat ik vreemdging: iemand die mijn hand vastpakt en mij met zo weinig mogelijk woorden zegt dat het wel goed komt met me. Weinig dingen zijn pijnlijker dan het blijven geven van liefde en aandacht, terwijl je er zelf om moet smeken. Waarom gaat iemand vreemd? Stiekem heb je de relatie al opgegeven, maar het idee van een relatie weerhoudt je ervan om weg te lopen. Soms, heel soms, zijn er geen redenen voor. Dan doe je het simpelweg omdat het kan; just because. Vertrouwen is niet alleen een belangrijk deel van een relatie; het is de betonnen fundering waar een relatie op rust en wordt gebouwd. Waarom gaat iemand vreemd? Simpel. Obsessief gedrag. Wanneer je partner je beschuldigt van tig dingen waar jij je niet mee hebt ingelaten en je daar onbewust voor straft, is het een kwestie voor tijd dat je doet waarvoor je bij voorbaat al van werd beschuldigt. Ergens op het world wide web zal er heus wel een onderzoek rondzwerven met als onderwerp: “hoe valse beschuldigingen alsnog tot daden kunnen leiden”.
Vreemdgaan heeft niet altijd met liefde te maken, beter nog, vreemdgaan is zelden het gevolg van een verliefdheid. Éénmaal ben ik vreemd gegaan uit verliefdheid. Maar alsnog waren alle hoofd factoren voor het overspel van vrouwen aanwezig: geen waardering, het niet ontvangen van genoeg liefde. Dan is het een kwestie van tijd en het wachten op het voorbijkomen van mr. Right-now. Alhoewel we de gedachte aan mr. Right koesteren, zijn de meeste mr. Right’s, mr. Right-now’s in vermomming. Graag zou ik geloven dat hij mijn mr. Right is, maar wanneer je dezelfde “fout” nogmaals begaat is het einde al gauw zoek.
Wat ook het verschil is tussen mannen en vrouwen die vreemdgaan; veel vrouwen geven hun partner voordat zij daadwerkelijk besluiten om vreemd te gaan, subtiele en soms sterke hints en kansen om hun eigen vreemdgang te belemmeren. De zinnen: “het voelt niet meer zoals eerst”, “misschien dat we even een pauze moeten inlassen”, “zullen we er samen even tussen uit gaan, gewoon jij en ik?” en het overduidelijke “als jij mij geen aandacht geeft, doet een ander het wel”, zijn hier sterke voorbeelden van. En oh wee heren, als je denkt dat ze bluft. Dat doet ze niet. Ze zal je niet verlaten, maar ze zal het er wel heel dicht bij in de buurt laten komen.
Niet iedereen die vreemdgaat is er op uit om vreemd te gaan. Vreemdgaan valt weliswaar nooit goed te praten, toch moet er gekeken worden naar de manier waarop alles is voorgevallen. Het ene geval van vreemdgaan is nooit het andere. Vaak draait het om aandacht, om aanzien, om lust, of simpelweg iemand die je hand vasthoud. Maar soms, heel soms, draait het om liefde. Vreemdgaan is zeer zeker niet iets om weg te wuiven, maar geef toe heren: vaak worden de waarschuwingen die eraan voorafgaan gedeponeerd in de “ik-negeer-het-in-de-hoop-dat-het-verdwijnt-”bak.
Laten we eerst even vooropstellen waarom de meeste mannen vreemdgaan: seks, aandacht, egostreling en aanzien. Natuurlijk zijn dit niet de enige redenen, maar wel de meest voorkomende. Waarom ga/ging jij vreemd?
Wat zijn de meest conventionele –voor zover wij het onderwerp al conventioneel kunnen noemen- redenen voor vrouwen om vreemd te gaan? De drang naar romantiek, passie en het gemis van iets in een relatie. Jezelf in een relatie vinden waarin jij je geïsoleerd en ongewaardeerd voelt, maakt het makkelijker om toe te geven aan de verleiding.
De eerste keer dat ik vreemd ging –voor mijn gevoel- was op 15-jarige leeftijd toen ik met mijn eerste vriendje ging. Alhoewel het geen fysieke vorm van vreemdgaan was, tenzij je handje vasthouden onder een zware vorm van overspel berekend, viel het mij zwaar dat ik het had gedaan. Ook maakt de gedachte daaraan los wat ik eigenlijk zocht iedere keer dat ik vreemdging: iemand die mijn hand vastpakt en mij met zo weinig mogelijk woorden zegt dat het wel goed komt met me. Weinig dingen zijn pijnlijker dan het blijven geven van liefde en aandacht, terwijl je er zelf om moet smeken. Waarom gaat iemand vreemd? Stiekem heb je de relatie al opgegeven, maar het idee van een relatie weerhoudt je ervan om weg te lopen. Soms, heel soms, zijn er geen redenen voor. Dan doe je het simpelweg omdat het kan; just because. Vertrouwen is niet alleen een belangrijk deel van een relatie; het is de betonnen fundering waar een relatie op rust en wordt gebouwd. Waarom gaat iemand vreemd? Simpel. Obsessief gedrag. Wanneer je partner je beschuldigt van tig dingen waar jij je niet mee hebt ingelaten en je daar onbewust voor straft, is het een kwestie voor tijd dat je doet waarvoor je bij voorbaat al van werd beschuldigt. Ergens op het world wide web zal er heus wel een onderzoek rondzwerven met als onderwerp: “hoe valse beschuldigingen alsnog tot daden kunnen leiden”.
Vreemdgaan heeft niet altijd met liefde te maken, beter nog, vreemdgaan is zelden het gevolg van een verliefdheid. Éénmaal ben ik vreemd gegaan uit verliefdheid. Maar alsnog waren alle hoofd factoren voor het overspel van vrouwen aanwezig: geen waardering, het niet ontvangen van genoeg liefde. Dan is het een kwestie van tijd en het wachten op het voorbijkomen van mr. Right-now. Alhoewel we de gedachte aan mr. Right koesteren, zijn de meeste mr. Right’s, mr. Right-now’s in vermomming. Graag zou ik geloven dat hij mijn mr. Right is, maar wanneer je dezelfde “fout” nogmaals begaat is het einde al gauw zoek.
Wat ook het verschil is tussen mannen en vrouwen die vreemdgaan; veel vrouwen geven hun partner voordat zij daadwerkelijk besluiten om vreemd te gaan, subtiele en soms sterke hints en kansen om hun eigen vreemdgang te belemmeren. De zinnen: “het voelt niet meer zoals eerst”, “misschien dat we even een pauze moeten inlassen”, “zullen we er samen even tussen uit gaan, gewoon jij en ik?” en het overduidelijke “als jij mij geen aandacht geeft, doet een ander het wel”, zijn hier sterke voorbeelden van. En oh wee heren, als je denkt dat ze bluft. Dat doet ze niet. Ze zal je niet verlaten, maar ze zal het er wel heel dicht bij in de buurt laten komen.
Niet iedereen die vreemdgaat is er op uit om vreemd te gaan. Vreemdgaan valt weliswaar nooit goed te praten, toch moet er gekeken worden naar de manier waarop alles is voorgevallen. Het ene geval van vreemdgaan is nooit het andere. Vaak draait het om aandacht, om aanzien, om lust, of simpelweg iemand die je hand vasthoud. Maar soms, heel soms, draait het om liefde. Vreemdgaan is zeer zeker niet iets om weg te wuiven, maar geef toe heren: vaak worden de waarschuwingen die eraan voorafgaan gedeponeerd in de “ik-negeer-het-in-de-hoop-dat-het-verdwijnt-”bak.
donderdag 26 augustus 2010
Hmm
I'm supposed to say something good right now
But love kicked me in the ding-ding-ding
I'm laying on the floor and the bitch keeps kicking
Karma ?
If karma would exist, I would be with you
I wouldn't be hurt, I wouldn't cry
Cuz honestly I've got more things to do
Better things.
I could kiss you right about now
You would kiss me back
You would say I mean the world to you
And I would answer, is that all I do?
But love kicked me in the ding-ding-ding
I'm laying on the floor and the bitch keeps kicking
Karma ?
If karma would exist, I would be with you
I wouldn't be hurt, I wouldn't cry
Cuz honestly I've got more things to do
Better things.
I could kiss you right about now
You would kiss me back
You would say I mean the world to you
And I would answer, is that all I do?
Vroege vogel
Hier zit ik dan om 05.11 a.m. in de vroege ochtend achter mijn laptop met een fles cranberry sap. Zoals weersloerie Kelly al voorspelde: vannacht blijft het niet droog.. Op de één of andere manier lijk ik de slaap niet te kunnen vatten, of andersom, het is maar hoe je het bekijkt. Daar lag ik dus, uren in bed naar mijn plafond te staren, proberen uit te vogelen wat mijn doel is. Of tenminste welke richting ik uit moet.
Ik weet het niet. Momenteel ben ik al tien maanden van school, acht maanden single, twee maanden werkloos en één maand (en ik kan het niet mooier laten klinken dan het is) BLUT. De meeste affectie krijg ik van mijn chihuahua Zui, en zelfs zij gromt wanneer ze verwikkeld is in belangrijkere zaken dan ik; kluiven aan haar botje bijvoorbeeld. Kelly die in haar nieuwe reclame voor een niet nader te bespreken website de fameuze woorden “Oant moarn” van sbs6’s disfunctionerende weerman Piet Paulusma op grandioze manier weet nog irritanter te laten klinken is tegenwoordig het hoogtepunt van mijn avond/nacht.
Toevallig heb ik zeven dagen geleden heb ik mijzelf het doel gezet om Twilight: Breaking Dawn, á zevenhonderd pagina’s binnen zeven dagen uit te lezen, en ik deed het binnen zes dagen, dat verdient wel een applausje. Ik prefereer eigenlijk een lekker glas rosé, echter, door recente ontwikkelingen betreffende de staat van mijn hersenen en lever heb ik besloten dit eens links te laten liggen.
Wat ik er al niet voor over zou hebben om lepeltje lepeltje midden in de nacht wakker te worden naast een heerlijke verschijning – met het liefst een mediterraans uiterlijk – om alles te doen behalve slapen…puzzelen bijvoorbeeld. Naakt twister spelen is ook een optie hoog op mijn wishlist. Hem in zijn nek kussen, zachtjes in zijn lip bijten, de verlangen in elkaars ogen zien, zijn handen over mijn lichaam laten gaan…ik dwaal af. Oftewel: acht maanden single is geen pretje, iedereen die mij kent weet dat alleen zijn voor gelijk staat aan een death sentence. Een aantal dagen geleden werd ik wakker met een bijna orgasme, met de nadruk op BIJNA.
Toch moet ik nadenken over het feit wie ik nu eigenlijk voor de gek houd of wil houden, ik heb geen tijd voor een relatie en het wonen bij mijn ouders geeft ook niet bepaald een mogelijkheid voor passievolle nachtelijke escapades (lees: neukfestijen). Okee, ik heb zeeën van tijd zou je zeggen, afgaand op mijn huidige leefstijl: het hebben van geen leven. Ik date ook wel. Hier en daar. Soort van. Denk ik. Mentaal gezien ben ik er blijkbaar nog niet klaar voor. Ook zijn mijn eisen verschrikkelijk, punt. Tijdens de afgelopen acht maanden is er één persoon geweest waarvan ik dacht: jij moet hem zijn, de volgende. Niets mis met hem, hij heeft passie voor wat hij doet, ambities, hij is ontzettend lief, aardig. Hij is zelfs heet. Enige obstakel is TIJD, patience is a virtue en ik ben niet bepaald virtuous. Ja, ik lieg niet. Nu ik even nadenk heb ik het gevoel dat ik mezelf even moet slaan. Één moment hoor.
AUCH!
Okee, waar waren we? Acht maanden single, blut, oant moarn, zevenhonderd pagina’s in zeven dagen, de volgende, ik die dom doe…aha. Eigelijk kan er ook over mijn feitelijke probleem worden heengedraaid, dus blijf ik dat ook gewoon doen. Eerlijk zijn tegen mijzelf en bepaalde mensen heeft me de afgelopen dagen wederom zwaar in mijn ass gebeten. Waarom is voor mij ook een vraag. Tussen waarheid en leugen lag voor mij vaak een glibberig pad, op liefdes gebied gezien, en ik ben geneigd om mijn oude gewoonte weer in gebruik te nemen. Of ervoor zorgen dat daar geen noodzaak voor is. Vanaf nu zal ik meer aandacht besteden aan het focussen op positieve energie overal om mij heen. Misschien dat ik ooit een simpel en motiverend PEP-versje voor mijzelf moet verzinnen, als personal soundtrack om het zo te noemen. Iets in de trant van: “Je kunt alles wat je wilt want je hebt een grote bil!” Dat is natuurlijk slechts een richtlijn.
Eenmaal aangekomen bij het onderwerp positieve energie, lijkt het mij ook toepasselijk om een aantal mensen te ontwijken tijdens deze nieuwe ingeslagen richting. Te ontwijken mensen: Maxime Verhagen – wat een rotkop zeg -; Heidi Montag –te weinig zelfvertrouwen, te grote siliconen-; Kanye West –hij bugged me gewoon-; en Maik de Boer –en dat is niets ten nadele van de oorlog-.
Afijn, mooi dat ook ik mijzelf niet serieus lijk te nemen. Geen relatie, geen school tot oktober, geen inkomen, geen héérlijke seks. Zo staat het er nu voor. Gelukkig dat ik beschik over talent, intelligentie, humor, sarcasme, gladde benen, een getande huid en een gezonde dosis zelfspot!
Ik weet het niet. Momenteel ben ik al tien maanden van school, acht maanden single, twee maanden werkloos en één maand (en ik kan het niet mooier laten klinken dan het is) BLUT. De meeste affectie krijg ik van mijn chihuahua Zui, en zelfs zij gromt wanneer ze verwikkeld is in belangrijkere zaken dan ik; kluiven aan haar botje bijvoorbeeld. Kelly die in haar nieuwe reclame voor een niet nader te bespreken website de fameuze woorden “Oant moarn” van sbs6’s disfunctionerende weerman Piet Paulusma op grandioze manier weet nog irritanter te laten klinken is tegenwoordig het hoogtepunt van mijn avond/nacht.
Toevallig heb ik zeven dagen geleden heb ik mijzelf het doel gezet om Twilight: Breaking Dawn, á zevenhonderd pagina’s binnen zeven dagen uit te lezen, en ik deed het binnen zes dagen, dat verdient wel een applausje. Ik prefereer eigenlijk een lekker glas rosé, echter, door recente ontwikkelingen betreffende de staat van mijn hersenen en lever heb ik besloten dit eens links te laten liggen.
Wat ik er al niet voor over zou hebben om lepeltje lepeltje midden in de nacht wakker te worden naast een heerlijke verschijning – met het liefst een mediterraans uiterlijk – om alles te doen behalve slapen…puzzelen bijvoorbeeld. Naakt twister spelen is ook een optie hoog op mijn wishlist. Hem in zijn nek kussen, zachtjes in zijn lip bijten, de verlangen in elkaars ogen zien, zijn handen over mijn lichaam laten gaan…ik dwaal af. Oftewel: acht maanden single is geen pretje, iedereen die mij kent weet dat alleen zijn voor gelijk staat aan een death sentence. Een aantal dagen geleden werd ik wakker met een bijna orgasme, met de nadruk op BIJNA.
Toch moet ik nadenken over het feit wie ik nu eigenlijk voor de gek houd of wil houden, ik heb geen tijd voor een relatie en het wonen bij mijn ouders geeft ook niet bepaald een mogelijkheid voor passievolle nachtelijke escapades (lees: neukfestijen). Okee, ik heb zeeën van tijd zou je zeggen, afgaand op mijn huidige leefstijl: het hebben van geen leven. Ik date ook wel. Hier en daar. Soort van. Denk ik. Mentaal gezien ben ik er blijkbaar nog niet klaar voor. Ook zijn mijn eisen verschrikkelijk, punt. Tijdens de afgelopen acht maanden is er één persoon geweest waarvan ik dacht: jij moet hem zijn, de volgende. Niets mis met hem, hij heeft passie voor wat hij doet, ambities, hij is ontzettend lief, aardig. Hij is zelfs heet. Enige obstakel is TIJD, patience is a virtue en ik ben niet bepaald virtuous. Ja, ik lieg niet. Nu ik even nadenk heb ik het gevoel dat ik mezelf even moet slaan. Één moment hoor.
AUCH!
Okee, waar waren we? Acht maanden single, blut, oant moarn, zevenhonderd pagina’s in zeven dagen, de volgende, ik die dom doe…aha. Eigelijk kan er ook over mijn feitelijke probleem worden heengedraaid, dus blijf ik dat ook gewoon doen. Eerlijk zijn tegen mijzelf en bepaalde mensen heeft me de afgelopen dagen wederom zwaar in mijn ass gebeten. Waarom is voor mij ook een vraag. Tussen waarheid en leugen lag voor mij vaak een glibberig pad, op liefdes gebied gezien, en ik ben geneigd om mijn oude gewoonte weer in gebruik te nemen. Of ervoor zorgen dat daar geen noodzaak voor is. Vanaf nu zal ik meer aandacht besteden aan het focussen op positieve energie overal om mij heen. Misschien dat ik ooit een simpel en motiverend PEP-versje voor mijzelf moet verzinnen, als personal soundtrack om het zo te noemen. Iets in de trant van: “Je kunt alles wat je wilt want je hebt een grote bil!” Dat is natuurlijk slechts een richtlijn.
Eenmaal aangekomen bij het onderwerp positieve energie, lijkt het mij ook toepasselijk om een aantal mensen te ontwijken tijdens deze nieuwe ingeslagen richting. Te ontwijken mensen: Maxime Verhagen – wat een rotkop zeg -; Heidi Montag –te weinig zelfvertrouwen, te grote siliconen-; Kanye West –hij bugged me gewoon-; en Maik de Boer –en dat is niets ten nadele van de oorlog-.
Afijn, mooi dat ook ik mijzelf niet serieus lijk te nemen. Geen relatie, geen school tot oktober, geen inkomen, geen héérlijke seks. Zo staat het er nu voor. Gelukkig dat ik beschik over talent, intelligentie, humor, sarcasme, gladde benen, een getande huid en een gezonde dosis zelfspot!
Abonneren op:
Posts (Atom)