Mijn olijfboom
Jij voorziet mij van de vrucht van God
Jij schenk mij adembenemendende lucht en ik ben gezegend deze in mij op te mogen nemen
Je bent sterk maar wint respect met je gulheid
Ik beklim je en heb je lief
Olijfboom, er is niets wat jij niet weet van mij
Samen vertellen wij een verhaal
Jij neemt mijn woorden, ik neem jouw vruchten
Delen, geven en nemen
Mijn olijfboom
Lang nadat ik er niet meer ben zal jij er zijn
Jij die mij zal herinneren en mijn woorden door zal geven met elke vrucht die jij zal schenken
Ik omhels je en hou je vast
“Bomenfluisteraar”, hoor ik ze zeggen
Wij negeren het
Jij en ik, mijn hemels geschenk, wij zijn anders
Wij voelen de streling van elke windvlaag, hoe klein zij ook mag zijn
Wij zien elke vorm van geluk hoe ver deze ook mag zijn
Wij vinden elke verloren seconde, hoe verdwaald hij ook mag lijken
Jij en ik, mijn brenger van olijven, wij genieten van elke zonnestraal en elke regendruppel die neerkomt op aard,
Dag na dag, danken wij God, Hamdoulilah dat ik, jou, mijn olijfboom, mag zien bloeien en je vrucht mag nemen
Jij en ik, wij zien wat men al lang vergeten is
Wolken die de lucht bedekken
Golven die stukslaan op de rotsen
De bergen met hun kalmte en kracht
Geluiden van de natuur wanneer ik mijn ogen sluit
De puurheid van liefde en het delen van leed
Jij en ik, mijn olijfboom, wij weten het
Wonderen, die zijn de wereld nog niet uit.
woensdag 24 februari 2010
woensdag 17 februari 2010
Overgang
OVERGANG
over•gang de; m -en 1 het gaan over iets 2 plaats van overgang 3 het overgaan; verandering: (van vrouwen) de ~ periode waarin hun vruchtbaarheid eindigt
Geen woord dat mij te boven schiet wanneer ik mijn leven in één woord zou moeten omschrijven. Een teken van onzekerheid of een teken van een groot ego? Een beetje van beiden als je het mij vraagt. Onzekerheid vanuit het feit dat ik misschien nog niet weet waar mijn leven precies om draait en een groot ego vanuit het perspectief dat mijn leven net op gang aan het komen is en ik mijzelf niet op het verkeerde pad zou willen zetten door een nog relatief kort bestaan in één woord neer te zetten. Zoals een bekende popartieste ooit zong: I’m not a girl, not yet a woman, ik ben geen meisje, maar nog geen vrouw zou hier de juiste vertaling voor zijn. Elke vrouw, nee, elk mens gaat minstens eens in zijn leven een periode door waarin een overgang centraal staat. Fijne overgangen, moeilijke overgangen, overgangen die soms de moeite niet waard lijken en overgangen waar je geen genoeg van kunt krijgen. De overgang van kind naar volwassene, de overgang van scholier naar student, de overgang naar het ouderlijke bestaan, maar ook je spirituele overgang. Een verandering in je manier van denken, je manier van leven. Dromen die komen en gaan. Dromen die van vorm veranderen en dromen die vervagen. Dromen die je najaagt en realiseert, en de enkele droom die je ontglipt. Soms kost het veel moeite om een droom te realiseren maar vaak is het creeëren van een droom alleen al een moeilijke opgave. Ik heb geen idee wat mijn dromen zijn. Ik neem nu eigenlijk klakkeloos aan dat ik te veel wil en het liefst nu. Wie zei iets over het zetten van doelen in het leven, het uitstippelen van je carriére, een weekplanning? Soms zou ik mijn agenda wel iets meer in gebruik zien; dan zou die twee euro die ik er aan heb uitgegeven het misschien zijn waard geweest. Begrijp me niet verkeerd, ik zie plannen niet als een slecht iets, maar als iets waar ik toevallig niet in uitblink. Het leven bestaat uit te veel plotselinge gebeurtenissen en ontwikkelingen waardoor zelfs de meest solide planning in gevaar kan komen. Zegt ook iets over mijn flexibiliteit blijkbaar, alhoewel dat dat volgens mijn CV toch één van mijn sterke punten blijkt te zijn. Maakt deze openbaring mij tot een leugenaar of tot een lichtelijk traag persoon? Dit neemt nu ineens een wel heel depresssieve wending en dat willen we niet hebben, toch? Dat ik problemen heb met de overgang waarin ik mij momenteel bevind is totaal niet interessant. Terwijl dat wanneer ik terug denk aan momenten dat ik hoor over de problemen van anderen, een vlam diep binnen in mij wordt aangewakkert met als doel om mijn innerlijke vuur aan te ontsteken en te zeggen dat alles wel goed komt. Met mijzelf.
Problemen van anderen doen ons met hen meeleven en geeft ons een reden om het zelf anders te doen.
over•gang de; m -en 1 het gaan over iets 2 plaats van overgang 3 het overgaan; verandering: (van vrouwen) de ~ periode waarin hun vruchtbaarheid eindigt
Geen woord dat mij te boven schiet wanneer ik mijn leven in één woord zou moeten omschrijven. Een teken van onzekerheid of een teken van een groot ego? Een beetje van beiden als je het mij vraagt. Onzekerheid vanuit het feit dat ik misschien nog niet weet waar mijn leven precies om draait en een groot ego vanuit het perspectief dat mijn leven net op gang aan het komen is en ik mijzelf niet op het verkeerde pad zou willen zetten door een nog relatief kort bestaan in één woord neer te zetten. Zoals een bekende popartieste ooit zong: I’m not a girl, not yet a woman, ik ben geen meisje, maar nog geen vrouw zou hier de juiste vertaling voor zijn. Elke vrouw, nee, elk mens gaat minstens eens in zijn leven een periode door waarin een overgang centraal staat. Fijne overgangen, moeilijke overgangen, overgangen die soms de moeite niet waard lijken en overgangen waar je geen genoeg van kunt krijgen. De overgang van kind naar volwassene, de overgang van scholier naar student, de overgang naar het ouderlijke bestaan, maar ook je spirituele overgang. Een verandering in je manier van denken, je manier van leven. Dromen die komen en gaan. Dromen die van vorm veranderen en dromen die vervagen. Dromen die je najaagt en realiseert, en de enkele droom die je ontglipt. Soms kost het veel moeite om een droom te realiseren maar vaak is het creeëren van een droom alleen al een moeilijke opgave. Ik heb geen idee wat mijn dromen zijn. Ik neem nu eigenlijk klakkeloos aan dat ik te veel wil en het liefst nu. Wie zei iets over het zetten van doelen in het leven, het uitstippelen van je carriére, een weekplanning? Soms zou ik mijn agenda wel iets meer in gebruik zien; dan zou die twee euro die ik er aan heb uitgegeven het misschien zijn waard geweest. Begrijp me niet verkeerd, ik zie plannen niet als een slecht iets, maar als iets waar ik toevallig niet in uitblink. Het leven bestaat uit te veel plotselinge gebeurtenissen en ontwikkelingen waardoor zelfs de meest solide planning in gevaar kan komen. Zegt ook iets over mijn flexibiliteit blijkbaar, alhoewel dat dat volgens mijn CV toch één van mijn sterke punten blijkt te zijn. Maakt deze openbaring mij tot een leugenaar of tot een lichtelijk traag persoon? Dit neemt nu ineens een wel heel depresssieve wending en dat willen we niet hebben, toch? Dat ik problemen heb met de overgang waarin ik mij momenteel bevind is totaal niet interessant. Terwijl dat wanneer ik terug denk aan momenten dat ik hoor over de problemen van anderen, een vlam diep binnen in mij wordt aangewakkert met als doel om mijn innerlijke vuur aan te ontsteken en te zeggen dat alles wel goed komt. Met mijzelf.
Problemen van anderen doen ons met hen meeleven en geeft ons een reden om het zelf anders te doen.
maandag 15 februari 2010
Zijn wereld
Hij rust in mijn bed
Ik heb hem niets te vertellen
Hij vertelt mij verhalen over verre plaatsen
Plaatsen die enkel bestaan in onze fantasie
Elke avond glip ik weg
Weg van hem om stiekem naar zijn verhalen te gaan
Ik geef aan zijn belevingen mijn eigen draai
Mijn verhaal, zijn verre oorden
Zijn wereld is anders
Daar waar alles mogelijk is
Baden in het zonnelicht naast een riviertje in de bergen
Zo sereen, zo kalm, zijn wereld
Een leven in zijn wereld
In zijn wereld is alles mogelijk
Grenzen zijn er niet te vinden
Kansen liggen er voor het oprapen
Mogelijkheden genoeg voor iedereen
Maar ik ben alleen
Alleen in zijn wereld
Buiten mijn gezichtsveld is er niets
Hij is het enige dat ik zie
Zijn wereld door mijn ogen
Perfectie in zijn meest pure vorm
Hij rust in mijn bed
Hij kent mijn verhaal
Ik leef het zijne.
Ik heb hem niets te vertellen
Hij vertelt mij verhalen over verre plaatsen
Plaatsen die enkel bestaan in onze fantasie
Elke avond glip ik weg
Weg van hem om stiekem naar zijn verhalen te gaan
Ik geef aan zijn belevingen mijn eigen draai
Mijn verhaal, zijn verre oorden
Zijn wereld is anders
Daar waar alles mogelijk is
Baden in het zonnelicht naast een riviertje in de bergen
Zo sereen, zo kalm, zijn wereld
Een leven in zijn wereld
In zijn wereld is alles mogelijk
Grenzen zijn er niet te vinden
Kansen liggen er voor het oprapen
Mogelijkheden genoeg voor iedereen
Maar ik ben alleen
Alleen in zijn wereld
Buiten mijn gezichtsveld is er niets
Hij is het enige dat ik zie
Zijn wereld door mijn ogen
Perfectie in zijn meest pure vorm
Hij rust in mijn bed
Hij kent mijn verhaal
Ik leef het zijne.
Desired affection
St Valentine’s, an old Roman fertility festival…on this day the names of single women were written on pieces of paper, and those went into a big bowl. Single men could then each reach for a piece of paper, with on it the name of the woman they would have to be wed. Even then, being single was portrait as having a deathly disease. The cure for the Singularity disease; the name of a(ny) (soul)mate written on a piece of paper. Maybe this is a rather strange approach, but it also can be seen as fair approach; everybody has the chance to be loved. So many people grow old alone because of a variety of different reasons; having too many demands, appearance, shyness and many others. The fact is: every person needs affection, regardless of age, gender, looks and race.
It works like a drug. Doesn’t it? Affection, your desire to be desired, your desire to be the object of someone’s affection. Your hunger for casual sex, but with the right person. Nothing is casual anymore, nobody wants normal, we all want everything to be extraordinary. You want for him to show that he longs for you, but you don’t want him following you around and wagging his tail and licking his genitals. You want for him to act hard to get and be the generous, sweet and good looking bad guy that hasn’t been with too many women, but has no lack of experience whatsoever. A tough demand, which a lot of women swear by.
Years ago, and still in many cultures, people do not choose their own partner.
Every story has different sides, which one do you prefer? The lonely affection-free life in which you do whatever you want, with whomever you want, not knowing if you will ever find your perfect match; or do you prefer the life of being promised to a person who at first you will not know, and will not be in love with but in time will be the one you love?
Here we are, making a fuss about why numbers 1, 2 and 3 got away, while you have already determined for yourself that there will be numbers 4, 5, 6 and perhaps 7 as well.
We all have people who aren’t even worthy –in relation perspective- of giving numbers; the flings. Yes, we all know those flings, you meet –okay, introduce- and immediately decide that it will be a temporarily “event”. Most of these events stop because of simple reasons, a short top 3:
- Boring sex
- Awful sex
- Death
Of course there also are the messy reasons of stopping a temporarily event, top 3;
- Feelings which aren’t mutual
- An angry partner
- Deadly disease
Flings equal short and inconsistent affection, a relationship equals consistent long-term affection. Affection; such a deceiving word, can be used in both the sweetest way, as well as in many nasty ways. My personal breakthrough: I do not like and or need casual. I need feelings in order to have sex with someone. Tingles in my tummy, attraction, sexual tension, you name it. I envy those who can do whatever with whomever, for quite a while I tried telling myself that I was one of them. Lying to another is difficult, lying to yourself is exhausting. At this moment I will take a bullet before starting another relationship and another bullet before ever starting casual temporarily events. There’s nothing wrong with being single, I can do all that I desire.
However, what I most desire, is to be desired.
It works like a drug. Doesn’t it? Affection, your desire to be desired, your desire to be the object of someone’s affection. Your hunger for casual sex, but with the right person. Nothing is casual anymore, nobody wants normal, we all want everything to be extraordinary. You want for him to show that he longs for you, but you don’t want him following you around and wagging his tail and licking his genitals. You want for him to act hard to get and be the generous, sweet and good looking bad guy that hasn’t been with too many women, but has no lack of experience whatsoever. A tough demand, which a lot of women swear by.
Years ago, and still in many cultures, people do not choose their own partner.
Every story has different sides, which one do you prefer? The lonely affection-free life in which you do whatever you want, with whomever you want, not knowing if you will ever find your perfect match; or do you prefer the life of being promised to a person who at first you will not know, and will not be in love with but in time will be the one you love?
Here we are, making a fuss about why numbers 1, 2 and 3 got away, while you have already determined for yourself that there will be numbers 4, 5, 6 and perhaps 7 as well.
We all have people who aren’t even worthy –in relation perspective- of giving numbers; the flings. Yes, we all know those flings, you meet –okay, introduce- and immediately decide that it will be a temporarily “event”. Most of these events stop because of simple reasons, a short top 3:
- Boring sex
- Awful sex
- Death
Of course there also are the messy reasons of stopping a temporarily event, top 3;
- Feelings which aren’t mutual
- An angry partner
- Deadly disease
Flings equal short and inconsistent affection, a relationship equals consistent long-term affection. Affection; such a deceiving word, can be used in both the sweetest way, as well as in many nasty ways. My personal breakthrough: I do not like and or need casual. I need feelings in order to have sex with someone. Tingles in my tummy, attraction, sexual tension, you name it. I envy those who can do whatever with whomever, for quite a while I tried telling myself that I was one of them. Lying to another is difficult, lying to yourself is exhausting. At this moment I will take a bullet before starting another relationship and another bullet before ever starting casual temporarily events. There’s nothing wrong with being single, I can do all that I desire.
However, what I most desire, is to be desired.
woensdag 27 januari 2010
How to stay in control of your pussy
Ever have the feeling of being sexually aroused when you’re at work, in class or simply being with your friends? That thinking about some wet and tight you-know-what sometimes gets the best of you? Guys get a hard-on, we get wet panties; not the best alternative. Always remember that no matter what the pussy says, you are in charge. That is the most important rule. Cold and hard pussy control. When the thought of something hard gives you tingles down there, it indicates that not you, but your pussy is in control. If you associate the word control with your place in a sexual situation, you might already be a lost case. Being a sexual person is okay, feeling sexual the whole time is not. As a woman I know that the inner core of you as a sensual being feels attracted to pretty much every attractive and handsome creature within reach, but even more when that person is out of reach! We want what we can’t have…or…harder to get!
A pussy is an organ, of course you have to take care of IT -not her- but you can not give it everything it claims to need. The difference between pussies of single women and non-single women looks extreme but really isn't. Single pussies want the same amount of -let's call it "love"- as non single pussies except they aren't being satisfied as frequent. Of course you can take everything in your own hands, or vibrator, but face it we all prefer real dick above rubber dick on batteries..
In order to go through the process of controlling your pussy, I’ve set up a few ‘guidelines’ or better yet; steps in order to accomplish total pussy control.
Step one: Admitting that you have a pussy-control problem
Admitting already is the half work, by this you’re sending signals to your pussy which say that you don’t agree with the way it’s behaving. Getting turned on should be your own choice, not your pussy’s.
Step two: Embracing your pussy as a part of your body instead of a person (do not refer to it as her or she)
By acknowledging that your pussy in fact is a part of your body in stead of a different person, it will stop asking for large amounts of attention. The same with bullies, when you acknowledge them as bullies they will continue making your life miserable; by giving your pussy its own identity you’re actually saying: go on girl, go crazy, get your freak on! It is an organ; you determine when and where you want to feel aroused.
Step three: Finding out what triggers ms P down there
What triggers your pussy can say a lot about your current situation. When seeing porn and feeling aroused you’re not in such a bad state as someone getting aroused from seeing two people ‘just’ kissing. Also ask yourself at which times of day you feel the most sensation. Is it in the morning, day, evening, at night, or all the time? Do certain places/people trigger you? By looking into this you face your pussy with its weaknesses.
Step four: Resisting temptation
By this time you already know what triggers missy down there. Show her that you are in control of it instead of it of you. You should determine when to start feeling tingles, you determine when you, - you know- start feeling soppy down there! By letting the pussy control this, it is more likely for you to do the ‘wrong’ things with the wrong person.
Step five: Controlling your pussy
You have admitted to your problem, you have embraced your pussy as an organ instead of a person, you know what triggers it and you are able to resist temptation, by following these guidelines I can now say that you are in total pussy control! Congratulations are in place.
As far as I am concerned; I am one of those lost cases. When you have lived years as a millionaire, it is hard to go back to life on the streets if you know what I mean! But hey, I admit: I am in desperate need of pussy control. That covers at least one out of five steps!
Think with your pussy, act with your mind.
* Aan deze tekst kunnen geen rechten worden ontleend. Bij eventuele vragen,
onduidelijkheden en voor meer gedetailleerde informatie heb je dikke, vette pech!
A pussy is an organ, of course you have to take care of IT -not her- but you can not give it everything it claims to need. The difference between pussies of single women and non-single women looks extreme but really isn't. Single pussies want the same amount of -let's call it "love"- as non single pussies except they aren't being satisfied as frequent. Of course you can take everything in your own hands, or vibrator, but face it we all prefer real dick above rubber dick on batteries..
In order to go through the process of controlling your pussy, I’ve set up a few ‘guidelines’ or better yet; steps in order to accomplish total pussy control.
Step one: Admitting that you have a pussy-control problem
Admitting already is the half work, by this you’re sending signals to your pussy which say that you don’t agree with the way it’s behaving. Getting turned on should be your own choice, not your pussy’s.
Step two: Embracing your pussy as a part of your body instead of a person (do not refer to it as her or she)
By acknowledging that your pussy in fact is a part of your body in stead of a different person, it will stop asking for large amounts of attention. The same with bullies, when you acknowledge them as bullies they will continue making your life miserable; by giving your pussy its own identity you’re actually saying: go on girl, go crazy, get your freak on! It is an organ; you determine when and where you want to feel aroused.
Step three: Finding out what triggers ms P down there
What triggers your pussy can say a lot about your current situation. When seeing porn and feeling aroused you’re not in such a bad state as someone getting aroused from seeing two people ‘just’ kissing. Also ask yourself at which times of day you feel the most sensation. Is it in the morning, day, evening, at night, or all the time? Do certain places/people trigger you? By looking into this you face your pussy with its weaknesses.
Step four: Resisting temptation
By this time you already know what triggers missy down there. Show her that you are in control of it instead of it of you. You should determine when to start feeling tingles, you determine when you, - you know- start feeling soppy down there! By letting the pussy control this, it is more likely for you to do the ‘wrong’ things with the wrong person.
Step five: Controlling your pussy
You have admitted to your problem, you have embraced your pussy as an organ instead of a person, you know what triggers it and you are able to resist temptation, by following these guidelines I can now say that you are in total pussy control! Congratulations are in place.
As far as I am concerned; I am one of those lost cases. When you have lived years as a millionaire, it is hard to go back to life on the streets if you know what I mean! But hey, I admit: I am in desperate need of pussy control. That covers at least one out of five steps!
Think with your pussy, act with your mind.
* Aan deze tekst kunnen geen rechten worden ontleend. Bij eventuele vragen,
onduidelijkheden en voor meer gedetailleerde informatie heb je dikke, vette pech!
dinsdag 19 januari 2010
Open brief aan mijn ex-geliefden
Om te beginnen wil ik mijn excuses aanbieden. Mijn excuses voor alles wat ik fout heb gedaan tijdens onze tijd samen. Mijn leugens, mijn onvoorspelbaarheid en mijn soms iets wat egocentrische gedrag. Je weet nooit wat je hebt totdat je het kwijt bent. Maar dat gevoel ken jij natuurlijk ook als geen ander. We weten beiden dat je ook iets goeds bent kwijtgeraakt op het moment dat ONS niet langer ons zou zijn. Ik heb mij aangepast, stond aan je zijde en maakte je zielsgelukkig. Op de momenten waarop ik je niet zielsgelukkig aan het maken was, -ik geef het toe- maakte ik je expres ongelukkig; toch dat stukje egocentriciteit wat we terug zien komen. En ja, confrontaties over onnodige dingen opzoeken was ook één van mijn favoriete bezigheden. Maar wat wil je als ik al sinds groep 7 verslaafd ben aan een serie als “As the World Turns”? Blijkbaar kick ik op drama. Maar doe jij dat ook niet een beetje? Het nooit eens zijn met de rest van de wereld en vaak niet eens met jezelf? Het ene moment ben je liever vrij dan gebonden en soms ben je liever met anderen dan in mijn bed. Keuzes maken. Op de een of andere manier kies ik steeds maar weer hetzelfde. Die onbereikbare jongeman. Hij leeft in een wereld gecreëerd door zichzelf en ieder die deze wilt betreden is gewaarschuwd. Je bent sociaal hoogbegaafd maar weet mensen toch altijd op afstand van je ware ik te houden. Je houdt jezelf voor dat je alles kunt doen wat je wilt maar tegelijkertijd vertelt je hart je een heel ander verhaal. Geheel onverwacht zette ik je wereld op zijn kop en nooit of te nimmer had je verwacht dat je ooit zoiets voor iemand zou kunnen voelen. De herinnering aan mij staat op je hoornvlies gebrand en in je hart gekerfd. Tijdens onze relatie heb je soms het gevoel gehad dat het allemaal te veel werd en je het simpelweg niet meer aankon. Nieuwsflash: je was niet alleen. Meneer ik-leef-in-mijn-wereld-en-daar-ben-ik-koning had geen idee dat hij hier, in deze realiteit mijn koning was. En zoals ik jou de aandacht en liefde schonk die jij als mijn geliefde verdiende, verdiende ik die ook.
Na jou, nummer 1, was ik zo van slag, dat ik mijn haren afknipte. Na jou, nummer 2, was ik zo losgeslagen dat ik een neus piercing liet zetten. Tijdens jou, nummer 3, wat heb ik toen niet gedaan? En jij, ik weiger jou een nummer te geven, althans voorlopig, voor jou heb ik mijzelf al genoeg veranderd tijdens onze tijd samen.
De waarheid over mijn liefdes.
Nummer 1, je brak mijn hart waardoor ik het jouwe wilde vergruizen. Zelfs daarna ben je een goede vriend gebleven en ik zag de waarde daar niet van en liet je in de steek. Het spijt me.
Nummer 2, wat kan ik zeggen? Ik was jong, je hebt me beroofd van iets en toch ik kan opgelucht zeggen dat ik geen spijt heb, want je hebt mij geleerd dat ik te waardevol ben voor mensen als jij.
3….Drie jaar samen waarin wij meer hebben meegemaakt dan ons lief is geweest. Ik wens je alle geluk toe in je leven en hoop dat je iemand vind die je niet alleen in toom kan houden maar je ook alles geeft wat je nodig hebt. Het spijt me zo erg dat ik weg ging toen je me nodig had.
Jij. Anderhalf jaar. Kort maar krachtig. Je liet me zien dat ik meer kan dan dat ik ooit voor ogen had, toch voelde ik mij vaak te min voor je. Liet me dingen voelen welke ik nog nooit had gevoeld en nam mij mee op ontdekkingsreis. Het spijt me dat ik zo vaak heb gelogen. Het spijt me ook dat jij en ik te veel verschillen. In de wereld waar ik van droom komen dit soort verschillen niet voor.
De harten die ik tussendoor wellicht heb aangetast komen dit wel weer te boven, mocht je jezelf niet bij één van de vier bovenstaande heren kunnen vinden was je helaas niet sterk genoeg om door de strenge selectie heen te komen. Het feit is dat van deze vier jongemannen, drie van deze mij hebben leren kennen zoals ik echt ben. En nummertje twee behoort daar niet toe, sorry!
Maar jullie..jullie kennen mij als het liefste meisje wat jullie kennen, de vijand die het bloed onder jullie nagels vandaan kon halen en de vrouw die eventjes jullie hart heeft kunnen raken. Het feit is ook dat ik gewoon een jonge vrouw ben op zoek naar de liefde. Een onvindbare liefde. Dus ergens heb ik het je te moeilijk gemaakt. Ik vroeg het onmogelijke van je en was blind voor het overduidelijke. Wees niet getreurd. De liefde zal me vroeg of laat vinden, maar voorlopig ren ik nog even weg.
Opgedragen aan Kaylah en Aladdin.
Na jou, nummer 1, was ik zo van slag, dat ik mijn haren afknipte. Na jou, nummer 2, was ik zo losgeslagen dat ik een neus piercing liet zetten. Tijdens jou, nummer 3, wat heb ik toen niet gedaan? En jij, ik weiger jou een nummer te geven, althans voorlopig, voor jou heb ik mijzelf al genoeg veranderd tijdens onze tijd samen.
De waarheid over mijn liefdes.
Nummer 1, je brak mijn hart waardoor ik het jouwe wilde vergruizen. Zelfs daarna ben je een goede vriend gebleven en ik zag de waarde daar niet van en liet je in de steek. Het spijt me.
Nummer 2, wat kan ik zeggen? Ik was jong, je hebt me beroofd van iets en toch ik kan opgelucht zeggen dat ik geen spijt heb, want je hebt mij geleerd dat ik te waardevol ben voor mensen als jij.
3….Drie jaar samen waarin wij meer hebben meegemaakt dan ons lief is geweest. Ik wens je alle geluk toe in je leven en hoop dat je iemand vind die je niet alleen in toom kan houden maar je ook alles geeft wat je nodig hebt. Het spijt me zo erg dat ik weg ging toen je me nodig had.
Jij. Anderhalf jaar. Kort maar krachtig. Je liet me zien dat ik meer kan dan dat ik ooit voor ogen had, toch voelde ik mij vaak te min voor je. Liet me dingen voelen welke ik nog nooit had gevoeld en nam mij mee op ontdekkingsreis. Het spijt me dat ik zo vaak heb gelogen. Het spijt me ook dat jij en ik te veel verschillen. In de wereld waar ik van droom komen dit soort verschillen niet voor.
De harten die ik tussendoor wellicht heb aangetast komen dit wel weer te boven, mocht je jezelf niet bij één van de vier bovenstaande heren kunnen vinden was je helaas niet sterk genoeg om door de strenge selectie heen te komen. Het feit is dat van deze vier jongemannen, drie van deze mij hebben leren kennen zoals ik echt ben. En nummertje twee behoort daar niet toe, sorry!
Maar jullie..jullie kennen mij als het liefste meisje wat jullie kennen, de vijand die het bloed onder jullie nagels vandaan kon halen en de vrouw die eventjes jullie hart heeft kunnen raken. Het feit is ook dat ik gewoon een jonge vrouw ben op zoek naar de liefde. Een onvindbare liefde. Dus ergens heb ik het je te moeilijk gemaakt. Ik vroeg het onmogelijke van je en was blind voor het overduidelijke. Wees niet getreurd. De liefde zal me vroeg of laat vinden, maar voorlopig ren ik nog even weg.
Opgedragen aan Kaylah en Aladdin.
maandag 18 januari 2010
1-2-3 !
Vandaag was het die dag. Zeventien dagen in het nieuwe jaar en mijn kleding kast had een hoognodige make-over nodig! De planning? Al mijn jurkjes, tops, spijkerbroeken en miskopen op de grond gooien en er met een glas bosbes-acai drank en een dubbele dosis brufen "lekker" bij gaan zitten. "Lekker" als in zitten en de pijn niet de overhand laten krijgen...een uitgerekte enkelband kan klaarblijkelijk trés annujeux en pijnlijk zijn.
In die paar uur (van 20.00 tot 02.00) op mijn welgeliefde doch niet erg schone tapijt ontdekte ik tot mij verbazing dat ik van sommige kledingstukken definitief afscheid moet nemen en het tijd is voor de nieuwe collectie. Yes, de nieuwe collectie waar menig vrouwenhart sneller van gaat kloppen; nog kleurrijker, nog sexier en ietsmeer neigend naar de ik ga dit maar 1 keer dragen maar moet en zal het hebben-kant!
Jij en ik weten natuurlijk dat dit waargebeurde event tegelijkertijd een metafoor is voor iets heel anders. Als ik zo vrij mag zijn, in die welgespendeerde uren op mijn slaapkamer vloer in hartje Rotterdam ontdekte ik al heel snel dat weinig dingen in het leven gegarandeerd zijn. Dit wist je natuurlijk al. Sorry. Ik stuitte ook op mijn favo little black dress, van de Zara en in de uitverkoop gekocht...een duidelijk geval van een prachtige jurk en los daarvan mijn prachtig wulps gevormde lichaam (ja sorry ik moet mijn hoofd ook boven water proberen te houden) maar gecombineerd toch niet de van het...plus en plus maakt immers min. Ik kan je er van verzekeren dat dit géén metafoor is.
Terwijl ik in mijn hoofd de ontwikkelingen van de afgelopen dagen doorliep bleek er een onrealistisch patroon in te zitten, een up-down patroon.
Yeey tante geworden van een beeldschoon nichtje! Neey pijnlijke voet. Yeey tape mag van mijn voet..neey vocht in mijn voet? Yeey er wordt voor me gezorgd..neey, tv? Neey blijkbaar ben ik toch geen tante geworden, want daarvoor moet er een daadwerkelijke familie connectie met de desbetreffende persoon zijn? Ok, eindresultaat: up-down-up-down-up-down-down. Super. Ik kan niet net doen alsof het me heel erg aangrijpt. Natuurlijk heb ik traantjes gelaten, maar niet meer dan normaal. Om eerlijk te zijn was mijn hoofd er de laatste tijd niet echt meer bij. Nergens bij. Zo werk ik 40 uur per week in een leuk team waarbij ik mijn super leuke eigen kleding niet kan dragen en ik ook niet super verdien. Vooral nu ik met deze geweldige uitgerekte enkelband zit! 40 uur per week is een no-no weet ik nu. CORRECTIE, 40 uur per week je creativiteit niet kunnen uiten is een ware hel! En dan nog eens bedrijfskleding! Het zou verboden moeten worden! Werken bij de Albert Heyn is meer modieus verantwoord, daar zit tenminste een kleur in! Als je vies licht blauw op wat lijkt op een slechte mix van gerecycled katoen en polyester een kleur kunt noemen...
Maar aggh..jij noemt het ongenuanceerd ik noem het mij niet beperken tot 1 willekeurige mening. Jij ziet het zwart wit, ik zie een overvloed aan grijstinten (en pastel tinten!). Ik luister naar muziek van verschillende karakters, denk aan Tina Turner, Jill Scott, Shakira, the GooGoo Dolls en ja ik luister naar Britney Spears en Lady Gaga. Daarentegen luister jij naar verschillende GENRES, genres met diepgang, artiesten die weten waar ze over zingen, waar hun muziek over gaat. Britney weet dat ook wel! Al die producers die haar muziek fabriceren en zeuren dat ze Amy 1-2-3 moet zoeken op haar radar. Lady Gaga had in haar clip paparazzi een bad romance en probeerde dat te verhullen met haar poker face..als je bij elk liedje na zou moeten gaan denken zouden je hersenen ook maar overhit raken. Ik zie het zo, het gebruik van mijn hersenen welk ik bespaar met het luisteren naar Britney Spears en Lady Gaga compenseer ik lekker tijdens andere activiteiten. Het lezen van een goed boek, schrijven of voor het kijken naar discovery channel. Zelf ontplooing doet ieder mens op zijn of haar eigen manier.
Heel kortzichtig om een ander kortzichtig te noemen. Vind je ook niet?
In die paar uur (van 20.00 tot 02.00) op mijn welgeliefde doch niet erg schone tapijt ontdekte ik tot mij verbazing dat ik van sommige kledingstukken definitief afscheid moet nemen en het tijd is voor de nieuwe collectie. Yes, de nieuwe collectie waar menig vrouwenhart sneller van gaat kloppen; nog kleurrijker, nog sexier en ietsmeer neigend naar de ik ga dit maar 1 keer dragen maar moet en zal het hebben-kant!
Jij en ik weten natuurlijk dat dit waargebeurde event tegelijkertijd een metafoor is voor iets heel anders. Als ik zo vrij mag zijn, in die welgespendeerde uren op mijn slaapkamer vloer in hartje Rotterdam ontdekte ik al heel snel dat weinig dingen in het leven gegarandeerd zijn. Dit wist je natuurlijk al. Sorry. Ik stuitte ook op mijn favo little black dress, van de Zara en in de uitverkoop gekocht...een duidelijk geval van een prachtige jurk en los daarvan mijn prachtig wulps gevormde lichaam (ja sorry ik moet mijn hoofd ook boven water proberen te houden) maar gecombineerd toch niet de van het...plus en plus maakt immers min. Ik kan je er van verzekeren dat dit géén metafoor is.
Terwijl ik in mijn hoofd de ontwikkelingen van de afgelopen dagen doorliep bleek er een onrealistisch patroon in te zitten, een up-down patroon.
Yeey tante geworden van een beeldschoon nichtje! Neey pijnlijke voet. Yeey tape mag van mijn voet..neey vocht in mijn voet? Yeey er wordt voor me gezorgd..neey, tv? Neey blijkbaar ben ik toch geen tante geworden, want daarvoor moet er een daadwerkelijke familie connectie met de desbetreffende persoon zijn? Ok, eindresultaat: up-down-up-down-up-down-down. Super. Ik kan niet net doen alsof het me heel erg aangrijpt. Natuurlijk heb ik traantjes gelaten, maar niet meer dan normaal. Om eerlijk te zijn was mijn hoofd er de laatste tijd niet echt meer bij. Nergens bij. Zo werk ik 40 uur per week in een leuk team waarbij ik mijn super leuke eigen kleding niet kan dragen en ik ook niet super verdien. Vooral nu ik met deze geweldige uitgerekte enkelband zit! 40 uur per week is een no-no weet ik nu. CORRECTIE, 40 uur per week je creativiteit niet kunnen uiten is een ware hel! En dan nog eens bedrijfskleding! Het zou verboden moeten worden! Werken bij de Albert Heyn is meer modieus verantwoord, daar zit tenminste een kleur in! Als je vies licht blauw op wat lijkt op een slechte mix van gerecycled katoen en polyester een kleur kunt noemen...
Maar aggh..jij noemt het ongenuanceerd ik noem het mij niet beperken tot 1 willekeurige mening. Jij ziet het zwart wit, ik zie een overvloed aan grijstinten (en pastel tinten!). Ik luister naar muziek van verschillende karakters, denk aan Tina Turner, Jill Scott, Shakira, the GooGoo Dolls en ja ik luister naar Britney Spears en Lady Gaga. Daarentegen luister jij naar verschillende GENRES, genres met diepgang, artiesten die weten waar ze over zingen, waar hun muziek over gaat. Britney weet dat ook wel! Al die producers die haar muziek fabriceren en zeuren dat ze Amy 1-2-3 moet zoeken op haar radar. Lady Gaga had in haar clip paparazzi een bad romance en probeerde dat te verhullen met haar poker face..als je bij elk liedje na zou moeten gaan denken zouden je hersenen ook maar overhit raken. Ik zie het zo, het gebruik van mijn hersenen welk ik bespaar met het luisteren naar Britney Spears en Lady Gaga compenseer ik lekker tijdens andere activiteiten. Het lezen van een goed boek, schrijven of voor het kijken naar discovery channel. Zelf ontplooing doet ieder mens op zijn of haar eigen manier.
Heel kortzichtig om een ander kortzichtig te noemen. Vind je ook niet?
Abonneren op:
Posts (Atom)