Here is my little not to-do list for women. Realistic or not; it is easy digestible!
1. Do not tell him the truth about how many guys you've slept with. Only few men can handle the truth, odds are that yours can't.
2. Get tipsy, do not get drunk. Tipsy equals YES, drunk equals RUN FORREST RUN!
3. Do not ask him what he wants out of life, odds are that he does not even know for himself.
4. Do not ask him about the amount of bedpartners he had, you are just gonna get upset and it is hardly of any relevance. But if he won't tell...he's hiding something!
5. Never tell a guy to do something, for he will do the exact opposite.
6. Be solid as a rock because he will spend days trying to break your ass.
7. Do not give him the: "I want to wait with sex because I want for it to be real"-kinda shit because you are a fake! You are lying to yourself and him, but he will be the only one noticing that.
8. Act like a pussy and he will think of you as pussy.
9. Visualize and imagine... Do not speak out loud. He is not interested in what type of food you will be serving on your already planned wedding when you are on the second date.
10. Do not try to make him jealous: two can play that game. And it is a game that women rarely win.
11. No means no. Men are not like us women. Yes means yes. No means no. Unless they are lying.
12. Don't wreck yourself; check yourself... And make him get checked for std's as well. Better safe than sorry.
13. Do not stay with a guy that is refusing to have sex with you. He is either gay, has gonnorea, herpes or some other type of genital-flesh-eating-disease.
14. Do not ask him if the skirt makes you look fat when it is two sizes smaller than your actual size. Your man will lie out of love (at the same time avoiding a fight), and you will look like a fat fuck in a skirt that is way too small.
15. And last but not least: never make him feel like a nobody, for somewhere out there...there is always another woman gladly willing to make him feel like a somebody.
Cherish. Treasure. Respect. Love. Laugh.
maandag 17 januari 2011
donderdag 16 december 2010
Salvation
Not was I in need of salvation
Nor was I in need of being rescued
Yet a cleansing essence took away my reason
How I would sit and look
Redeeming myself with long lost virtue
Oh let ‘em say for it was empowering, enchanting
His lips, eyes, his perfect brown skin
How air never tasted sweeter then in his presence
How water never came closer to wine, increasing my longing
Closing my eyes never felt worse than when not being able to stop and stare
Have a glance, take a glare
For ever will I visualize the nearness of him
For never will visualization become more satisfying than by thinking of the taste of his skin
For never will a stroke feel more caressing than by the touch of his hands which captivate me deep within
Total paralization
How he owns me,
Enchants me
Nothing else than pure fixation
Idolization,
For he is the object of my affection.
Nor was I in need of being rescued
Yet a cleansing essence took away my reason
How I would sit and look
Redeeming myself with long lost virtue
Oh let ‘em say for it was empowering, enchanting
His lips, eyes, his perfect brown skin
How air never tasted sweeter then in his presence
How water never came closer to wine, increasing my longing
Closing my eyes never felt worse than when not being able to stop and stare
Have a glance, take a glare
For ever will I visualize the nearness of him
For never will visualization become more satisfying than by thinking of the taste of his skin
For never will a stroke feel more caressing than by the touch of his hands which captivate me deep within
Total paralization
How he owns me,
Enchants me
Nothing else than pure fixation
Idolization,
For he is the object of my affection.
WAUW.
Natuurlijk heb ik er weleens van gehoord: sexuele frustratie. Op het internet valt er daarentegen weinig (tastbaars) over terug te vinden, geen duidelijke beschrijving van het begrip. Toch heb ik het volgende begrip kunnen vinden op de (engelstalige) site Wikipedia:
"Sexual frustration describes the condition in which a person is in a state of agitation, stress or anxiety due to prolonged sexual INACTVITY and/or sexual DISSATISFACTION that leads him or her to want more sex or better sex, or a state in which he or she is PERPUTUALLY SEXUALLY EROUSED . Most often it implies simply an uncomfortably low level of sexual activity, such as typifies sexual dysfunction or INVOLUNTARY CELIBACY."
Symptomen hiervan kunnen zijn: overmatig eten, geïrriteerdheid, mood swings, slaapgebrek en makkelijk opgewonden raken. Mooi om alle negatieve dingen waar ik mee worstelde nu dan toch eindelijk eens een plaatsje te kunnen geven; ik ben namelijk sexueel gefrustreerd. WAUW. Twee-duizend-en-tien was niet mijn jaar op sexueel gebied; de aantal keren dat ik geslachtsgemeenschap had is op niet meer dan vier handen te tellen, de partners…tsjah, no comment? Om over het aantal orgasmes (exclusief de orgasmes dmv zelf-implementatie) maar niet te spreken. Zelf-implementatie is zelfs al maanden passé. In bed liggen terwijl mevrouw poes door middel van morse-code duidelijk probeert te maken dat ze iets hards nodig heeft is denk ik een dramatisch breaking point.
Dus ik moet me hier maar dit-dah-doe-doorheen slaan? Het vervolgens mijn telefoon doorscrollen op zoek naar gewilligden staak ik na een aantal seconden puur om het feit dat ik weiger om mijzelf zo te laten gaan. Ik ben toch zeer zeker geen beest ofzo?
Hoe horny kan een mens worden? Volgens wikipedia kan sexuele gefrustreerdheid leiden tot zo een grote honger naar sex, dat dit door je omgeving als wanhopig kan worden gezien, hence making it the more difficult to tap that ass. Pardon my French. Aha. Dus dát is mijn probleem! Ergo, het ligt niet aan het feit dat mijn sterrenbeeld kreeft is. Geen idee of dit mij nou beter zou moeten laten voelen of niet. Alhoewel, nu zou ik wel even graag voor mijzelf pleiten: ik zou kunnen wachten. Dat heb ik wel bewezen. Of zou ik kunnen bewijzen. Die boot is echter ook al gevaren. (W)AUW.
Op urban dictionary vond ik zelfs deze quote van een man: "The way her eyes kept wandering from my face to my package, were a good signal that she was sexually frustrated." Fuck #idoittoo.
Hoe geïnteresseerd ik ook in hem ben. Wanneer hij praat probeer ik te luisteren, maar het is een no-go. Hoe zijn lippen bewegen, hoe zijn stem steeds verder weg klink, hoe meer opgewonden ik raak. Dan vraag ik het mij af. Waarom gebeurt dit? Sexueel gefrustreerd zijn is één ding, maar wat als je HEM ontmoet? En ik heb het niet over mr. Right, maar over mr. Right Now. En dan, om de één of andere reden word het niet gegund. Gaat God zich nu bezighouden met mijn sexuele conditie? Gebeurt er niets omdat mr. Right Now niet bij me past? Bullshit. Als ik wil kan ik binnen een half uur héérlijke sex hebben en alles wat ik daarvoor hoef te doen is een telefoontje te plegen. Is het omdat ik er wat bij voel? Meer dan sex? Of juist niet? WAUW. Ik moet nog een symptoom van sexuele gefrustreerdheid toevoegen aan de lijst: “het zien van complotten jegens het universum”.
Uit mijn grapjes over het celibataire leven is ineens alle lolligheid weggestroomd. Shit. Ik heb een echt probleem. Aan alle mensen om mij heen; hierbij een welgemeende excuses voor alle agressiviteit, moodswings en irritaties vanuit het diepste stukje van mijn zwarte ziel. Sex just makes me the cheery person you want me to be.
"Sexual frustration describes the condition in which a person is in a state of agitation, stress or anxiety due to prolonged sexual INACTVITY and/or sexual DISSATISFACTION that leads him or her to want more sex or better sex, or a state in which he or she is PERPUTUALLY SEXUALLY EROUSED . Most often it implies simply an uncomfortably low level of sexual activity, such as typifies sexual dysfunction or INVOLUNTARY CELIBACY."
Symptomen hiervan kunnen zijn: overmatig eten, geïrriteerdheid, mood swings, slaapgebrek en makkelijk opgewonden raken. Mooi om alle negatieve dingen waar ik mee worstelde nu dan toch eindelijk eens een plaatsje te kunnen geven; ik ben namelijk sexueel gefrustreerd. WAUW. Twee-duizend-en-tien was niet mijn jaar op sexueel gebied; de aantal keren dat ik geslachtsgemeenschap had is op niet meer dan vier handen te tellen, de partners…tsjah, no comment? Om over het aantal orgasmes (exclusief de orgasmes dmv zelf-implementatie) maar niet te spreken. Zelf-implementatie is zelfs al maanden passé. In bed liggen terwijl mevrouw poes door middel van morse-code duidelijk probeert te maken dat ze iets hards nodig heeft is denk ik een dramatisch breaking point.
Dus ik moet me hier maar dit-dah-doe-doorheen slaan? Het vervolgens mijn telefoon doorscrollen op zoek naar gewilligden staak ik na een aantal seconden puur om het feit dat ik weiger om mijzelf zo te laten gaan. Ik ben toch zeer zeker geen beest ofzo?
Hoe horny kan een mens worden? Volgens wikipedia kan sexuele gefrustreerdheid leiden tot zo een grote honger naar sex, dat dit door je omgeving als wanhopig kan worden gezien, hence making it the more difficult to tap that ass. Pardon my French. Aha. Dus dát is mijn probleem! Ergo, het ligt niet aan het feit dat mijn sterrenbeeld kreeft is. Geen idee of dit mij nou beter zou moeten laten voelen of niet. Alhoewel, nu zou ik wel even graag voor mijzelf pleiten: ik zou kunnen wachten. Dat heb ik wel bewezen. Of zou ik kunnen bewijzen. Die boot is echter ook al gevaren. (W)AUW.
Op urban dictionary vond ik zelfs deze quote van een man: "The way her eyes kept wandering from my face to my package, were a good signal that she was sexually frustrated." Fuck #idoittoo.
Hoe geïnteresseerd ik ook in hem ben. Wanneer hij praat probeer ik te luisteren, maar het is een no-go. Hoe zijn lippen bewegen, hoe zijn stem steeds verder weg klink, hoe meer opgewonden ik raak. Dan vraag ik het mij af. Waarom gebeurt dit? Sexueel gefrustreerd zijn is één ding, maar wat als je HEM ontmoet? En ik heb het niet over mr. Right, maar over mr. Right Now. En dan, om de één of andere reden word het niet gegund. Gaat God zich nu bezighouden met mijn sexuele conditie? Gebeurt er niets omdat mr. Right Now niet bij me past? Bullshit. Als ik wil kan ik binnen een half uur héérlijke sex hebben en alles wat ik daarvoor hoef te doen is een telefoontje te plegen. Is het omdat ik er wat bij voel? Meer dan sex? Of juist niet? WAUW. Ik moet nog een symptoom van sexuele gefrustreerdheid toevoegen aan de lijst: “het zien van complotten jegens het universum”.
Uit mijn grapjes over het celibataire leven is ineens alle lolligheid weggestroomd. Shit. Ik heb een echt probleem. Aan alle mensen om mij heen; hierbij een welgemeende excuses voor alle agressiviteit, moodswings en irritaties vanuit het diepste stukje van mijn zwarte ziel. Sex just makes me the cheery person you want me to be.
donderdag 28 oktober 2010
Bladi
Mijn queste naar mijn heritage. Een jarenlange zoektocht welke mij van verward naar nog verwarder maakt. Wie ben ik? Waar hoor ik thuis? Wat is het doel van mijn leven? Waarom doe ik soms de meest domme dingen? Mijn naam is Alysia, ik kom van de planeet aarde en ik leef zoals ik juist acht. Voor nu. Over een week heb ik weer een ander denkbeeld over hoe ik mijn leven zou moeten leven. Noem me tegenstrijdig, want zo noem ik mijzelf ook.
Ik drink terwijl ik weet dat ik niet zou moeten drinken. Ik noem mijzelf Katholiek, maar ik ben donor en niet vies van sex. Ik wil een vriend, maar ben doodsbang om mijzelf te binden. Te binden aan een persoon, aan een opleiding, baan en ga zo maar verder. Ik houd van mooie spullen, maar veracht materialisme. "Het lelijke eendje" is mijn favoriete sprookje, maar Shrek-verhalen gaan er bij mij niet in. Woorden zoals koosjer, halal, haram en verboden vrucht zijn bij mij taboe, maar toch gooi ik het liefst geen eten weg, mijd ik rode kleurstof en ga je naar de hel als je ongelovig bent.
Het leven is ongekend en anders voor iedereen. Koop ik dure spullen omdat ik het óh zo geweldig vind? Nee. Ik koop het in een wanhopige poging om dat zwarte gat in mijn ziel op te vullen terwijl ik weet dat het enige wat het zal vullen mijn keuzes zijn.
Iedereen is bekend met tegenstrijdigheden en naarmate de tijd verloopt zul je merken dat hoe dichterbij je bij jezelf komt, hoe minder tegenstrijdig je wordt. Wanneer ik buiten om mij heen kijk word ik niet vrolijk, maar toch blijf ik herhalen dat Rotterdam de mooiste stad ter wereld is wanneer ik zijn skyline aanbid. Beperking is het eerste woord dat in mij opkomt zodra ik mijn voordeur uitloop. Mentale en visuele beperking. Auto's, stenen en een armzalig takje wat een boom voor zou moeten stellen. Ik heb dromen, aspiraties en wensen die verder gaan dan de dagelijkse beslommeringen waar menig man en vrouw zich aan onderwerpt.
Ja ik doe tegenstrijdige dingen. Moet ik hier spijt van hebben? Geen idee. Soms luistert er niemand goed genoeg om te zien wat ik voel. De straten van Rotterdam zijn waar ik woon, maar zij zijn niet mijn thuis.
Het ritme van mijn hart klopt niet synchroon met het ritme van de stad. Ik ben uit balans. The beat goes on en ik ben a-muzikaal. Het water bij het strand van Hoek van Holland is zoet, Afghanistan ligt in Zuid-Amerika, Timboektoe is verzonnen door de bedenkers van de Donald Duck en ik ben immuun voor alcohol. Het is waar: soms weiger ik om na te denken simpelweg uit luiheid.
Met mijn hersenen op standje 0 is het makkelijker om mezelf niets kwalijk te nemen. Voor je gevoelens uitkomen in een wereld als deze is als een naakte Marijke Helwegen: pijnlijk en onnodig. Dus de hamvraag (voor alle niet-koosjere mensen) is eigenlijk: hoor ik hier wel thuis? Hoor ik thuis in een wereld waar tegenstrijdigheden niet geoorloofd, maar wel veelvoorkomend zijn? Een wereld waarin alcoholmisbruik taboe is, maar alcoholgebruik wordt aangespoord? Naastenliefde wordt gewaardeerd, maar een vriendelijke hallo, goedemiddag bij de kassa in de supermarkt kan er niet meer vanaf? Ik ga me in ieder geval voornemen om mijn alcoholgebruik binnen perken te houden. Ik geef toe dat alcohol mij het lef geeft om dingen te doen die ik anders niet zou durven, maar tegelijkertijd doe ik dan ook dingen die ik helemaal niet wil doen. In zo een soort wereld leef ik dus. Een wereld waarin ik te bang ben om te doen wat ik wil zonder iets of iemand de schuld ervan te kunnen geven. Blame it on the booze. Of blame it on the dog, die serieus alles op haar pad wat van papier is opvreet. Misschien proberen we het onszelf zo makkelijk te maken, dat het alsmaar moeilijker word. Misschien dat het tijd wordt voor ideeën van buitenaf.
Weet jij wie ik ben of waar ik thuis hoor? Mail dan je antwoord naar lysjepysje@gmail.com en wie weet maak JIJ kans op één van de vijf kindersurprises!
Ik drink terwijl ik weet dat ik niet zou moeten drinken. Ik noem mijzelf Katholiek, maar ik ben donor en niet vies van sex. Ik wil een vriend, maar ben doodsbang om mijzelf te binden. Te binden aan een persoon, aan een opleiding, baan en ga zo maar verder. Ik houd van mooie spullen, maar veracht materialisme. "Het lelijke eendje" is mijn favoriete sprookje, maar Shrek-verhalen gaan er bij mij niet in. Woorden zoals koosjer, halal, haram en verboden vrucht zijn bij mij taboe, maar toch gooi ik het liefst geen eten weg, mijd ik rode kleurstof en ga je naar de hel als je ongelovig bent.
Het leven is ongekend en anders voor iedereen. Koop ik dure spullen omdat ik het óh zo geweldig vind? Nee. Ik koop het in een wanhopige poging om dat zwarte gat in mijn ziel op te vullen terwijl ik weet dat het enige wat het zal vullen mijn keuzes zijn.
Iedereen is bekend met tegenstrijdigheden en naarmate de tijd verloopt zul je merken dat hoe dichterbij je bij jezelf komt, hoe minder tegenstrijdig je wordt. Wanneer ik buiten om mij heen kijk word ik niet vrolijk, maar toch blijf ik herhalen dat Rotterdam de mooiste stad ter wereld is wanneer ik zijn skyline aanbid. Beperking is het eerste woord dat in mij opkomt zodra ik mijn voordeur uitloop. Mentale en visuele beperking. Auto's, stenen en een armzalig takje wat een boom voor zou moeten stellen. Ik heb dromen, aspiraties en wensen die verder gaan dan de dagelijkse beslommeringen waar menig man en vrouw zich aan onderwerpt.
Ja ik doe tegenstrijdige dingen. Moet ik hier spijt van hebben? Geen idee. Soms luistert er niemand goed genoeg om te zien wat ik voel. De straten van Rotterdam zijn waar ik woon, maar zij zijn niet mijn thuis.
Het ritme van mijn hart klopt niet synchroon met het ritme van de stad. Ik ben uit balans. The beat goes on en ik ben a-muzikaal. Het water bij het strand van Hoek van Holland is zoet, Afghanistan ligt in Zuid-Amerika, Timboektoe is verzonnen door de bedenkers van de Donald Duck en ik ben immuun voor alcohol. Het is waar: soms weiger ik om na te denken simpelweg uit luiheid.
Met mijn hersenen op standje 0 is het makkelijker om mezelf niets kwalijk te nemen. Voor je gevoelens uitkomen in een wereld als deze is als een naakte Marijke Helwegen: pijnlijk en onnodig. Dus de hamvraag (voor alle niet-koosjere mensen) is eigenlijk: hoor ik hier wel thuis? Hoor ik thuis in een wereld waar tegenstrijdigheden niet geoorloofd, maar wel veelvoorkomend zijn? Een wereld waarin alcoholmisbruik taboe is, maar alcoholgebruik wordt aangespoord? Naastenliefde wordt gewaardeerd, maar een vriendelijke hallo, goedemiddag bij de kassa in de supermarkt kan er niet meer vanaf? Ik ga me in ieder geval voornemen om mijn alcoholgebruik binnen perken te houden. Ik geef toe dat alcohol mij het lef geeft om dingen te doen die ik anders niet zou durven, maar tegelijkertijd doe ik dan ook dingen die ik helemaal niet wil doen. In zo een soort wereld leef ik dus. Een wereld waarin ik te bang ben om te doen wat ik wil zonder iets of iemand de schuld ervan te kunnen geven. Blame it on the booze. Of blame it on the dog, die serieus alles op haar pad wat van papier is opvreet. Misschien proberen we het onszelf zo makkelijk te maken, dat het alsmaar moeilijker word. Misschien dat het tijd wordt voor ideeën van buitenaf.
Weet jij wie ik ben of waar ik thuis hoor? Mail dan je antwoord naar lysjepysje@gmail.com en wie weet maak JIJ kans op één van de vijf kindersurprises!
Abonneren op:
Posts (Atom)